biz
çoxdandır yazışmırıq, bu isə yüksək dərəcədə ağıllı işdir. Çünki yuxarıda
deyilənlərdən aydın olur ki, məktub yuxu əleyhinə ən gözəl vasitədir. Onlar hansı
formada gəlirlər! Onlar quru, boş halda qəlbimizdə dolaşırlar – bir anlıq sevinc və
sonra uzunmüddətli əzab! Sən onu özünü itirmiş halda oxuduğun müddətdə
gözündəki yuxu qırığı da buxarlanır, çırpınıb pəncərədən uçur və uzun müddət geri
qayıtmır. Ona görə də bir-birimizə məktub yazmırıq. Amma tez-tez, azca da olsa,
onun haqqında düşünürəm. Mən, ümumiyyətlə, az düşünürəm. Amma dünən mən
onun haqqında uzun müddət düşündüm, saatlar keçdi və mənim üçün qiymətli
olan – düşmənçiliyə görə qiymətlidir – bu gecə saatlarını təsəvvür etdiyim
məktubdakı eyni bir sözə həsr edirdim, öz dostuma bəzi şeyləri təkrarlayırdım,
çünki həmin moment mənə onlar fövqəladə dərəcədə əhəmiyyətli görünürdü.
Səhər isə, doğrudan da, ondan məktub gəldi, orada belə bir qeyd var idi ki, bir hiss
onu bir aydır tərk etmir (daha doğrusu, bu fikir bir ay əvvəl onun beynində
yaranıb) – o düşünür ki, yanıma gəlməlidir – bu qeyd qəribə bir tərzdə hislərimlə
üst-üstə düşürdü!
Bu tarixçə mənə bəhanə verdi ki, məktub yazım, artıq bir dəfə də yazmışdım,
axı mən necə də Sizə məktub yazmayım, Milena xanım, axı mən sizə hamıdan artıq
həvəslə yazıram (ümumiyyətlə, nə qədər çox həvəslə yazmaq mümkündürsə, o
qədər – bu isə xəyalatlar üçün deyilmişdir, onlar masamın yanında hərisliklə
gözləyirlər).
***
Çoxdandır ki, qəzetlərdə Sizdən heç bir şey tapa bilmirəm, yalnız modalar
haqqında qeydlər vardır, cüzi istisnalarla, onlar mənə nəşəli və dinc göründülər,
xüsusilə də bahar barədəki son yazılarınız.170 Düzdür, buna qədər üç həftə idi ki,
“Tribuna”nı oxumurdum (amma onları tapmağa çalışıram), çünki
Şpindelmildə171 idim.
Sonra məktubunuz gəldi. Məktublarla bağlı məndə qəribə hallar olur. Lazım
gəlir ki, – nə vaxt lazım gəlməmişdir ki? – səbir edəsiniz. Bütün bu illər ərzində heç
kəsə yazmamışam, bu mənada lap ölü kimiyəm, heç bir