lakin heç bir
vicdan ağrısı duymadan Sizə bunu danışıram, çünki siz heç bir yeni şey eşitməsəniz
də öz yaxınlarınızın məhəbbətini qiymətləndirəcəksiniz, ad və detalları isə
göstərməyəcəyəm, artıq onları xatırlamıram. Kiçik bacım bir xristian çexə ərə
getməyə hazırlaşırdı, həmin adam bir dəfə yəhudi qadınla evlənmək niyyətini Sizin
qohumlardan birinə deyir, o isə bildirir: “Allah eləməsin! Yəhudi ilə əlaqə qurmaq?
Bax, qulaq asın, bizim Milena...” və s.
Bütün bu şeyləri bildirməklə sizi haraya yönəltmək niyyətindəyəm? Azca
yolumdan sapmışam, amma eybi yoxdur, çünki ümid edirəm ki, Siz də mənimlə
addımlamısınız və birgə azmışıq. Yeri gəlmişkən, tərcümənizdəki ən yaxşı şey
sədaqətdir (Bu “sədaqətə” görə məni nə qədər lazımdırsa, danlayın, Siz hər şeyi
bacarırsınız, lakin danlamaq sizə daha çox yaraşır. Sizin şagirdiniz olmaq və daim
səhvlər etmək istərdim ki, hey məni danlayasınız; skamya arxasında oturursan,
gözlərini qaldıranda isə görürsən ki, dəftərin üzərinə əyilmisiniz və barmağınızla
gəzib səhvləri tapır, onu döyəcləyirsiniz. Yəqin ki, bu belə də olardı, eləmi?). Ola
bilsin ki, tərcümə də “sədaqətli” olacaqdır, məndə elə bir hissiyyat vardır ki, mən
Sizin əlinizdən tutaraq dar, qaranlıq, dəhşətli yeraltı yollarla – öz hekayələrimin,
demək olar ki, sonsuz keçidləri ilə (elə buna görə də cümlələr də sonsuzdur, məgər
Siz bunları duymamısınız?) sonsuz bir zaman ərzində Sizi apararam (deyirsiniz ki,
cəmi iki aya?), sonra isə çıxışda, gün işığına çıxanda özümdə sağlam təfəkkürü
kifayət qədər işə salmağa ümid edirəm ki, izsiz-soraqsız yox ola biləcəyəm.
Bu mənim üçün bir işarədir ki, bu günlük mənə xeyir-dua verən əllərimi
yanıma salım. Sabah isə mən yenidən yazacağam və izah edəcəyəm ki, – buna
zəmanət verirəm – niyə Vyanaya gəlməyəcəyəm və mən o vaxta qədər
sakitləşməyəcəyəm ki, deyəsiniz “o haqlıdır”!
Sizin F.
Xahiş edirəm ki, ünvanı aydın yazın, məktubunuz zərfə qoyulandan sonra artıq o,
demək olar ki, mənim mülkiyyətimdə olur və siz