deyilsiniz, bu yalnız ehtiyatkarlıqdır, ciyərlərin xəstəliyi
deyildir) – bax, belə, bu, məni qorxutmur, məni qorxudan bu narahatlığa səbəb
olmuş fikirlərdir. Mən burada, başlanğıc üçün, yazdığınız qalan şeyləri istisna
edirəm: cibimdə bircə quruş yoxdur, yalnız çay və alma ilə keçinirəm, hər gün saat
ikidən səkkizə qədər belə olur – bütün bunlar başa düşmədiyim şeylərdir və
onların şifahi şərhlərə ehtiyacı vardır. Ola bilsin ki, məhz buna görə fikrim yayınır
(amma yalnız məktubda – yoxsa belə şeyi unutmaq mümkün deyil) və öz şəxsimdə
xəstəliyin izahı barədə düşüncələrimi – bu izahlar bir çox hallarda yarayır –
xatırlayıram. Beynim o vaxtlar xəstəlik barədəki qayğı və əzablara dözə bilmirdi. O
deyirdi: “Mən təslim oluram, amma kimin üçünsə tamlığın saxlanması
əhəmiyyətlidirsə, qoy o mənim yükümü yüngülləşdirsin, onda biz bir müddət
dayana bilərik”. O vaxt ciyərimin səsi gəlirdi – yəqin ki, onun itirəcəyi bir şey yox
idi. Mənim iştirakım olmadan beynimin və ciyərimin bu mükaliməsi, əlbəttə ki,
dəhşətli idi.
Və Siz indi nə etmək niyyətindəsiniz? Mənim başa düşdüyümə görə, Sizi bir az
qorumaq boş bir şeydir, bu heç nəyə dəyməz. Amma Sizi bir az qorumaq fikri Sizi
sevənlərin hamısına aydın olmalıdır, qalan fikirlərin hamısı susmalıdır. Bəlkə
qurtuluş tapıldı? Axı demişdim ki, – amma yox, zarafat etməyəcəyəm, qəlbimdə
heç də sevinc yoxdur və Siz yeni, daha sağlam həyat tərzinə keçməniz barədə
mənə məktub yazana qədər də sevinc olmayacaqdır. Niyə Sizin Vyanadan çıxıb
getmədiyiniz barədə artıq soruşmuram – axırıncı məktubunuzdan sonra bunun
səbəbini başa düşdüm, amma Vyananın yaxınlığında da qayğı ilə əhatə oluna
biləcəyiniz möcüzəli yerlər vardır. Qəlbimdə daha vacib bir şey olmadığından, bu
gün başqa heç bir şeydən yazmıram. Bütün qalan şeyləri sabaha saxlayıram, o
cümlədən jurnala görə təşəkkürü də.3Mənim halım pozulub, pərt olmuşam,
qayğılıyam və şadlanıram. Yalnız bircə şeyə görə – əgər Siz tərcümə xətrinə
yuxunuzun bir dəqiqəsini qurban