əhəmiyyəti vardır.
İndiki dəqiqələrdə bu, ən şübhə doğurmayan, xəstəliyə qətiyyən dəxli olmayan
şeydir – bu, şəksiz xoşbəxtlik bəxş edəcəkdir.
***
Dünən belə idi, bu gün isə, məsələn, deyə bilərəm ki, əlbəttə, Vyanaya gələcəyəm,
amma bu gün bu gündür, sabah isə sabahdır, özümə fəaliyyət azadlığı verirəm.
Mən heç vaxt sənin üçün gözlənilməzlik etməyəcəyəm və cümə axşamından dərhal
sonra da gəlməyəcəyəm. Əgər Vyanaya gəlsəm, onda səni pnevmatik
poçtla39 xəbərdar edəcəyəm (səndən başqa kimsəni görə bilməyəcəyəm, bu
şəksizdir, amma bu, çərşənbə axşamından tez olmayacaqdır. Cənub vağzalına
gedərdim, amma hələ dəqiq bilmirəm ki, hara gedəcəyəm, çünki mehmanxana da
tutmalıyam; heyf ki, hansı kvartalda dərs dediyini bilmirəm, yoxsa orada səni beş
saat gözlərdim. (Məncə, bu cümləni bir nağılda oxumuşam, o, başqa bir cümlənin
yanında verilib: “Əgər onlar hələ ölməmişlərsə, deməli, hələ də yaşayıb güzəran
sürürlər”.)
Bu gün Vyananın planını öyrəndim, bir anlıq mənə aydın olmadı ki, niyə bu
qədər nəhəng şəhər salmışlar, axı sənə cəmi bircə mənzil lazımdır!
F.
Səhəri gün mən yemək barədə qeydləri gördüm, bir vaxtlar o yəqin mənim də
karıma gəlib və mən tezliklə bu cür mühüm adam olmuşam. Bu iki məktubu
otağımda çörək qırıntılarını dənləyərkən ehtiyatla göz qoyan, titrəyən, hər səsə
qulaq asan, bütün lələklərini qabardan sərçə kimi oxudum.
CÜMƏ AXŞAMI
Elə ki, çox yatıb qalmırsan, dağınıq tərzdə yatdığından daha diribaş olursan, dünən
mən çox yatdıqdan sonra duraraq Vyana barədə cürbəcür axmaq şeylər yazdım.
Ən nəhayət, bu səfər boş şey deyildir ki, onu zarafata çevirək. Heç bir halda sənin
üçün sürpriz etməyəcəyəm, bu barədə kiçicik bir fikir məni titrəməyə salır. Mən ki
sənin mənzilində peyda olmayacağam! Əgər cümə axşamı pnevmatik poçtla
məktubu almasan, deməli, Praqaya getmişəm. Yeri gəlmişkən, Qərb vağzalına
gedərdim, – dünən, deyəsən, Cənub vağzalı barədə yazmışdım – bəli, bunun fərqi
yoxdur. Və artıq praktiki olmamağımın,