ı idim. Yenidən oxumağa
başladım, lakin Barın44 gündəliyi Dunaydakı Qraynın Kroysen kurortunun təsviri ilə
başlayırdı. Qəzeti qatladım, amma pəncərəyə boylananda qatarın keçdiyini
gördüm, vaqonun üzərində yazılmışdı: Qrayn. Baxışlarımı yayındırdım və qabağa
baxmağa başladım. Qarşımdakı cənab “Narodni listı”nın ötən bazar çıxan
nömrəsini oxuyurdu, orada Rujena Yesenskayanın45 felyetonunu gördüm və
oxumaq üçün onu xahiş etdim; oxumağa başlayıram, sonra oxuya bilməyib
yenidən tullayıram və budur, otururam, qarşımda isə sənin perronda vidalaşarkən
gördüyüm sifətin durub. O, təbiətin təzahürü idi, mən heç vaxt belə bir şey
görməmişdim: günün işığı buludla yox, öz içində tutqunlaşıb qaranlıqlaşırdı.
Mən daha nəyi deməliyəm? Boğazım və əllərim mənə tabe olmurlar.
Sənin
Sabah bu möcüzəli səyahətin təsvirini davam edəcəyəm.
1) Bazar, bir az sonra
Göndərdiyim məktubu və içindəkini46 qulluqçu sənə verəcək (zəhmət olmasa,
onu da açarsan, Maksdan47 gələn məktubdur), təcili cavab tələb olunur, mən
yazdım ki, saat 9-da onun yanında olacağam. Nə deyəcəyimi tamamilə aydın
bilirəm, amma necə deyəcəyimi bilmirəm. Mən evliyəm, Tanrı xətrinə, təsəvvür elə
ki, evə qayıdıram və gözlərim yataq axtararaq, Vyananın hansısa bir yeraltı
keçidində yox, o yataqda uzanıb hamıdan gizlənirəm! Bunu öz-özümə ona görə
deyirəm ki, qarşımda duran missiyanın nə qədər asan və cəlbedici olduğunu dərk
eləyim.
Sənin
Onun məktubunu sənə göndərirəm ki, evinin qarşısında irəli-geri gəzişərkən
tamamilə mənim yanımda olasan.
2) Bazar, saat 11.30
Heç olmasa, bu məktubu nömrələyirəm ki, onların heç birisi səndən yan
ötməsinlər, axı mən də kiçik bir parkda sənin yanından ötüb keçə bilmərəm.
Heç bir nəticə yoxdur, hər şey isə aydındır, mənə deyilənlərin də hamısı
aydındır. Əvvəlcədən təfərrüatları danışmayacağam, yalnız bunu bildirirəm ki, o nə
sənin, nə də mənim haqqımda heç bir kəlmə də pis söz demədi. Tam aydınlıq
olduğu üçün mən hətta heç bir şəfqət də hiss eləmədim. Mən yalnız