i şey
arasından çıxışı mən necə tapmalıyam? Bunu qısqanclıqdan yazmıram, Milena,
mən qısqanmıram. Ya dünya çox kiçikdir, ya da biz elə böyükük ki, hər iki halda biz
onu tamamilə doldururuq. Mən kimə qısqanmalıyam ki?
***
7) Çərşənbə axşamı, axşam
Görürsənmi, Milena, mən içində nə yazıldığını bilmədiyim halda, məktubu
sənə yollayıram. Belə oldu: mən ona vəd etdim ki, saat 3:30-da evlərinin yanında
gözləyəcəyəm. Paroxodda gəzməyə hazırlaşırdıq, amma dünən mən gec
yatmışdım, ona görə də pnevmatik poçtla ona belə bir yazı göndərdim: nahardan
sonra mütləq yatmalıyam, ona görə də yalnız saat 6-da gələcəyəm. Məktub və
teleqraf qarantının olmaması və gecikmələrin mümkünlüyündən narahat olduğum
üçün əlavə etdim: “Məktubu yalnız ikimiz müzakirə edəndən sonra Vyanaya
göndər”. O, bu məktubu səhər tezdən yarımhuşsuz vəziyyətdə yazmış – nə
yazdığını deyə bilməsə də – və dərhal qutuya atıbmış. Mənim pnevmatik mesajımı
alan kimi, yazıq qız poçtamta qaçır, məktubu hardasa axtarmağa çalışır,
sevindiyindən məktubu ona verən qulluqçuya bütün pulunu hədiyyə edir, yalnız
sabahı günü verdiyi pulun məbləği onu qorxudur və axşam məktubu mənim üçün
gətirir. İndi mən nə etməliyəm? Ümidim bu məktuba icazə verməyimə və sənin
cavabına əsaslanırdı, amma etiraf edim ki, ümidim mənasız olsa da, başqa yolum
yox idi. Əgər məktubu indi açıb oxusam, ondan inciyəcəyəm və yəqin ki, onu
göndərə bilməyəcəyəm. Budur, özümü sənin əllərinə verdiyim kimi, onu da
tamamilə və bütöv şəkildə sənin əllərinə təqdim edirəm.
Praqada hava yüngülcə tutqundur, ürəyimdə bir ağırlıq vardır, hələ də məktub
yoxdur. Düzdür, hər hansı məktubun gəlməsi qeyri-mümkün olsa da, bunu ürəyə
izah etmək mümkün deyildir.
F.
8) Çərşənbə axşamı, bir az sonra
Bu məktubu təzəcə poçt yeşiyinə atmışdım ki, fikirləşdim: belə bir şeyi səndən
necə tələb etmək olar? Əslində, deməliydim ki, düzgün və zəruri qərar qəbul
etmək yalnız mənim işimdir, həqiqətən də, yad adama etibar edərək ona bu cür
cavab məktubu yazmaq