sənin üçün tamamilə qeyri-mümkündür. Nə etməli,
Milena, bu məktub və teleqrama görə məni bağışla, onların sənin hicranından
yaranmış zəif mühakimələrimdən doğduğunu başa düş. Əgər sən cavab verməsən,
dəhşətli bir şey olmaz, başqa çıxış yolu mütləq tapılacaqdır. Buna görə
həyəcanlanma. Sadəcə, bu gəzintilər məni mümkün olmayan dərəcədə yordu. Bu
gün Vışeqradda idim, məsələ budur. Çünki dayım sabah gələcəkdir və mən nadir
hallarda tək qalacağam.
Bir az xoş şeylər haqqında danışaq: sənə məlumdurmu ki, Vyanada hamıdan
gözəl geyinmişdin, sadəsə, ağlagəlməz dərəcədə gözəl? Mübahisə etməyə belə
dəyməz – bazar günü idi.
9) Çərşənbə, axşam
Tələsik, tövşüyə-tövşüyə təzə evə köçməyim münasibətilə yazıram. Ona görə
tövşüyərək ki, saat 10da valideynlərim Francencbaddan gəlirlər, saat 12-də dayım
Parisdən gəlir və hamısı istəyir ki, mən onları qarşılayım; yeni ev isə ona görədir ki,
yerimi dayıma verərək bacımın indi Marienbaddakı evinə köçmüşəm. Böyük və boş
bir mənzildir, bu çox yaxşıdır; düzdür, küçə səs-küylüdür, amma bütövlükdə bu
evdəyişmə pis olmadı. Sənə isə dərhal yazmağa borcluyam, çünki axırıncı şikayət
məktubumdan (ən dəhşətlisini bu gün səhər utandığımdan cırdım; bir fikirləş,
mənim səndən heç bir xəbərim olmadığı halda, poçtdan şikayətlənmək
axmaqlıqdır) elə nəticə çıxara bilərsən ki, mən sənə inanmıram, mən səni
itirməkdən qorxuram. Yox, qətiyyən belə deyildir. Məgər sənə inanmasaydım, sən
mənə bu qədər qiymətli olduğun dərəcədə ola bilərdinmi? Belə təəssürat ondan
yaranır ki, mənə qısaca bədən yaxınlığını yaşamaq bəxş olundu, sonra isə qəfil
bədən ayrılığı. (Niyə məhz bazar günü? Niyə məhz səhər saat 7-də? Ümumiyyətlə,
niyə?) Yəqin ki, bütün bunlara görə baş gicəllənməsi ola bilər? Bağışla! İndi isə
dərin, sakit yuxuya gedəndə bir sel kimi məni və məndən olan hər şeyi – o şeyləri
ki, səndə sakitləşməyə şad olardı – qəbul et.
F.
10) Cümə axşamı, səhər
Küçə səs-küylüdür, üzbəüzdə nəsə tikirlər, pəncərənin qabağındakı rus