gəlir, dünən o mənimlə
məhz bu cür danışmışdı. Mən, həqiqətən, mehriban olan insanlar haqqında hansı
tonda danışıram? Qısqanclıq elə həmin qısqanclıqdır, amma, Milena, sənə söz
verirəm, heç vaxt səni sıxıb əzab verməyəcəyəm, özümü, yalnız özümü! Amma
yenə də bu məktubda, fikrimcə, bir anlaşılmazlıq vardır, axı sən, həqiqətən,
Stasyadan nə məsləhət, nə də ərinlə danışmağını gözləyirsən. Sən, sadəcə,
istəyirdin ki, onun səninlə bir yerdə olmağının heç nə ilə dəyişdirilməyəcəyini
anladasan. Mənə belə gəlir.
Ümid edirəm ki, elə bu gün səndən xəbər alacağam. Öz aramızdır, lap sahib
olduqlarından xəbərsiz olan kapitalistlərə bənzəyirəm. İndi, nahardan sonra,
büroda bütün məlumatlar haqqında soruşarkən sənin məktubunu gətirdilər, sənin
bu məktubun mənim Meran səfərimdən dərhal sonra gəlibmiş. Onu oxumaq çox
qəribə idi.
Sənin
14) Şənbə
İşlər pisdir, srağagün həmin iki yazıq məktub gəldi, dünən yalnız teleqramın
gəldi (sakitləşdirici olsa da, fikrimcə, bütün teleqramlar kimi bir az qırıq-qırıq idi),
bu gün isə tamamilə heç bir şey yoxdur. Həmin məktublar mənim üçün hər
cəhətdən elə də təskinləşdirici deyildi, orada deyilirdi ki, sən dərhal yenidən
yazacaqsan, amma hələ də yazmırsan. Srağagün axşam mən sənə təcili teleqram
vuraraq xahiş etdim ki, təcili cavab yazasan, cavab isə çoxdan gəlməli idi. Mətni
təkrar edirəm: “Bu, yeganə düzgün şey idi; sakitləş, sən burada evindəsən, Y.
arvadı ilə Vyanaya gəlir, yəqin ki, bir həftə sonra gələcəkdir. Pulu necə
göndərməli?” Cavabını isə hələ almamışam. Öz-özümə deyirəm: “Vyanaya get.
Amma Milena bunu istəmir, qətiyyətlə istəmir. Sənin getməyin onun üçün yeni bir
qərar barədə düşünmək olardı, amma o bunu istəmir, o, həyəcan, şübhələr
içindədir, ona görə də ona Stasya lazımdır”. Və hər halda mən gəlməli idim, amma
səhhətim yaxşı deyildir. Düzdür, sakitəm, nisbi sakitəm, baxmayaraq ki,
gözləmədiyim halda son illər gündüz vaxtı güclü öskürürəm, hətta gecələr də iyirmi
beş dəqiqəyə qədər çəkən müddətdə