bu cür
oturmaqdansa, gəlmək daha yaxşı olardı. Şənbə günü mən bir az dayımla, bir az da
Maksla şəhərdə gəzdim, hər iki saatdan bir büroya baş çəkib poçtla maraqlandım.
Axşam yaxşı idim, L. — nin yanına getdim, sənin haqqında heç bir pis xəbəri
yoxdur, K. — ya telefonla zəng edib, məni xoşbəxt edən məktubun barədə
xatırlatdım, “Hoye fraye presse”dən olan bu adam da heç nə bilmir, amma sənin
ərindən bu gün axşam sənin haqqında sorğu-sual edərək mənə zəng etməkdən
imtina etdi. Beləcə, L. — nin yanında oturdum, arada yalnız sənin adını eşitdiyim
üçün ona minnətdaram. Düzdür, onunla asan və xoş deyildir. O lap uşaq kimidir,
amma çox təfəkkürlü uşaq kimi deyildir, lovğalanır, yalan deyir, komediya düzəldir,
sakitcə oturub ona qulaq asanda görürsən ki, hədsiz hiyləgər və çirkin
məzhəkəçidir. Xüsusilə ona görə ki, o təkcə uşaq yox, xeyirxahlıq, işə qoşulmaq,
köməyə hazır olmaq məsələlərində böyükdür və çox ciddi dərəcədə yaşlıdır. Bu ikili
xarakterdən qurtulmaq qeyri-mümkündür və mən əgər həmişə “Bir də, bir də
sənin adını eşitmək istəyirəm” deyə özümü məcbur etməsəydim, çoxdan çıxıb
gedərdim. O öz toyu haqqında (çərşənbə axşamı) eynilə bu cür danışırdı.
Bazar günü çox pis idi. Ümumiyyətlə, haqlı olaraq, qəbiristanlığa getməyə
hazırlaşırdım, amma bütün səhəri yataqda uzanıb qaldım, nahardan sonra isə
bacımın qayınana və qayınatası ilə görüşməyə getməli idim, onlarda olmamışam.
Artıq saat altı oldu. Büroya gedib teleqram barədə soruşdum. Heç nə yoxdur. İndi
nə etməli? Teatr afişalarına baxmaq lazımdır, çünki Y. qaçaqaçda tələsik xatırlatdı
ki, Stasya bazar ertəsi Vaqnerə qulaq asmaq üçün operaya gələcəkdir. Bax budur,
oxuyuram ki, tamaşa saat 6-da başlayacaqdır, saat 6-da isə görüş müəyyən olunub.
Çox pis. İndi nə etməli? Obstqassa gedib evə baxmaq lazımdır. Bəli, orada
sakitlikdir, girib-çıxan yoxdur, bir müddət girişdə, sonra əks tərəfində gözləyirəm,
belə evlər onlara nəzər yetirənlərin düşündüklərindən daha yaxşıdırlar. Bəs indi?
“Dobre