ə baxın da!” (Qız sənətşünas idi.)
O mənə qızın şəklini göstərdi. Ehtimal ki, melanxolik yəhudi sifətidir: ensiz
burun, sərt baxış, zərif və incə əllər, bahalı paltarlar...
***
Qız haqqında soruşursan, mən isə onun barəsində heç nə bilmirəm. O sənə yazdığı
məktubu mənə verəndən sonra bir daha onu göməmişəm. Düzdür, onda biz
görüşmək barədə razılığa gəlmişdik, lakin dərhal sənin ərinlə danışıqların barədə
olan məktubun gəldi, düşündüm ki, onunla danışmağa qadir deyiləm, ona görə də
xeyirxah və səmimi niyyətlə görüşü ləğv etdim, sonradan da ona bu barədə yazı
göndərdim, lakin görünür, onu səhv anlayıb, çünki ondan nəsihət verən ananın
sözlərinə oxşar bir cavab aldım (bu məktubda o, xüsusilə sənin ərinin ünvanını
xahiş etmişdi); təbii ki, mən pnevmatik poçtla, yubanmadan cavab göndərdim,
artıq bir həftə keçsə də, onun haqqında heç bir şey eşitməmişəm, bilmirəm, bəlkə
də sən ona nəsə yazmısan və bu ona təsir edib.
***
Sən yazırsan ki, gələn ay, ola bilsin ki, Praqaya gələcəksən. Mən isə az qalıram
xahiş edim ki, gəlmə. Nə vaxtsa sənin gəlməyinin zəruri olan hansısa bir zamanında
səndən xahiş etmək imkanını mənim üçün saxla, sən isə lap indi gəlirsən, indi
gəlmə. Çünki sən yenidən geri qayıdacaqsan.76
***
Dilənçiyə gəlincə isə, nə yaxşı, nə pis, heç nə yoxdur, mənim, sadəcə, həddən artıq
fikrim dağınıqdır, bir adamla o qədər ciddi məşğulam ki, dumanlı xatirələr kimi
başqa bir şeylərə vaxtım qalmır.
Məsələn, belə xatirələrin birində deyilir: “Dilənçiyə həddən artıq vermə, yoxsa
sonra peşman olarsan”. Tamamilə kiçik bir oğlan ikən mən on kreyser77 xırda pul
aldım, o vaxt bunu kiçik və böyük Rinqin arasında oturan qoca dilənçi qadına
vermək istədim. Məbləğ mənə çox böyük görünürdü, düşünürdüm ki, heç bir
dilənçiyə bu qədər pul verilməyib, ona görə də mən dilənçinin qarşısında
utanırdım ki, bu cür eşidilməmiş, görünməmiş, hərəkət edəcəyəm. Lakin bu pulu
ona verməyim lazım idi, ona görə də mən pulu xırdaladım, dilənçiyə bir kreyser
verdim,