növbeti
saniyede içeri girib qapını ardınca qapayır ve gözden itir. Elbette, o, qapını yeniden
açacaq, çünki bura onların otağıdır, buranı terk etmek mümkün deyildir. Eger
birinci olan ikinciden ferqli olaraq sakitce, o terefe boylanmadan, otağa girmeye
telesmeden, sanki o, başqalarından heç ne ile ferqlenmirmiş kimi hereket elese
(amma başqa vaxtlar o da öz qapısında özünü o birisi kimi aparırdı), onda bezi
hallarda onlar her ikisi qapı arxasında qalarlar ve bu gözel otaq boş olar.
Bundan ezablı bir anlaşılmazlıq yaranır. Milena, şikayetlenirsiniz ki, bezi
mektublarımı ne qeder silkeleyirsen de heç ne tökülmür, sehv etmiremse, bunlar
mehz o mektublardır ki, orada men Size çox yaxın olmuşam, coşmuş qanımı (ele
Sizin qanınızı da) sakitleşdirmişem, onlarda meşe derinliyindeki kimi ele
sakitleşdirici dinclik vardır ki, o vaxt hemin sözlerden başqa heç ne demeye
hevesin olmur, ağacların tepeleri arasından yalnız göyü göre bilirsen ve bir saat
sonra yene de hemin sözleri tekrar edirsen – eslinde, haqlısınız, bunda “ani jedine
slovo, ktere by nebylo velmi dobre uvazeno”.22 Bu cür hezz uzun sürmeyecekdir,
bu bir anlıqdır – yeniden yuxusuz geceler öz şeypurunu gurladacaqdır.
Hem de, Milena, yanınıza nece geldiyim haqqında, otuz illik seyaheti (yehudi
olduğum üçün o hele çox davam edecekdir) nece keçirdiyimi düşünün ve men
sanki yolun döngesinde tesadüfen Sizi görürem. Belesini görmeyi heç arzu da ede
bilmezdim, amma bu indi, bu qeder gecikmiş vaxtda baş verende, Milena, qışqıra
da bilmirem, daxilimde heç ne qışqıra bilmir, minlerle axmaq şeyler de danışa
bilmirem, mende ele şeyler de yoxdur (başqa axmaqlıqları nezere almasaq da,
mende belelerinden minlerce vardır), düşünün ki, men o vaxt diz üste çökdüyümü,
yalnız gözlerim önünde Sizin ayaqlarınızı gördükde ve onlara perestişkarcasına
toxunduqda derk edirem.
Ve menden semimilik teleb etmeyin, Milena. Heç kes inadla onu özümden
artıq menden teleb ede bilmez, amma çox şeyler, belke de her şey

<< 1 ... 31 32 [33] 34 35 ... 202 >>