isteyirem,
o cümleden de qısqanclıq terefinden, amma bu, axmaqlıqdır ve bir daha tekrar
olunmayacaqdır, bu yalnız tenhalığın xeste düşünceleridir.
Maks haqqında da senin yanlış tesevvürlerin formalaşır. Dünen, nehayet ki,
senin salamlarını ona çatdırdım, amma qezeble (yuxarıdakı qeydlere bax!), çünki
senin salamlarını o hemişe alır. Ona göre de onun hamı üçün ve hemişe öz izahatı
vardır, o dedi ki, sen ona tez-tez salam gönderirsen ve yeqin ona göre ki, men birce
defe de onun semimi salamlarını çatdırmamışam. Men de, nehayet ki, bunu
eledim, onda yeqin, menim sakitleşmeyim namine bunun arası kesilecekdir.
Mümkündür, bax men de çalışıram.
Ümumiyyetle, Milena, sen mene göre narahat olma, birce senin mene göre
narahat olmağın qalmışdı. Eger meni çulğayan ve bu seher sene şikayetlendiyim
“qorxu” olmasaydı, men, demek olar ki, tam sağlam olardım.
Yeri gelmişken, bele çıxır ki, o vaxt sen meşede dediyin kimi de düşünürsen?
İkinci gün, yuxarıda, meşede. Men o günleri deqiq ferqlendire bilirem, birinci gün
inamsız, ikinci gün hedden artıq inamlı, üçüncü gün peşmançılıq, dördüncü gün
mehribanlıq idi.
İndi ise menim bacımın toyuna getmek vaxtımdır. Niye, niye men bu aydın
olmayan ve dehşetli mesuliyyet ezablarına malik bir insanam? Men niye, meselen,
senin otağındakı xoşbext şkaf deyilem, o şkaf sen kresloda, yaxud yazı stolunun
arxasında oturanda, divanda uzananda, yatanda (yuxun şirin olsun!) düz sene
baxır. Niye men şkaf deyilem? Ona göre ki, seni son günlerdeki bedbext halda
görseydim, yaxud sen Vyanadan getmeli olsaydın, ezabdan sınıq-sınıq olardım.
F.
Senin tezlikle pasport alacağını bilmek çox xoşdur.
Cüme
Nahardan sonra, yaxalığımda mersin çiçeyi, az-çox aydın düşünce ile (başımın
ağrıdığına baxmayaraq – hicran, hicran...) bizim yeznemizin iki sevimli bacısının
arasında olmaqla toy süfresi arxasında oturmuşdum. İndi ise kifayetdir, daha
qüvvem qalmayıb.
Biz bir yerde olanda nece de asan heyat süreceyik, – axmağam ki, bu haqda
yazıram!

<< 1 ... 79 80 [81] 82 83 ... 202 >>