cəza çəkirəm də, özü də düz iyirmi səkkiz ildi. Hələ beş ilim qalıb, sən məndən tez çıxacaqsan. Fərqimiz ondadır ki, mənim kameramda kondisioner var, bir də şoferim hər günorta mənə peredaça gətirir.
Azadlığa buraxılanda kabinetində sonuncu dəfə Komandirlə şahmat oynayan və yenə uduzan Rəis ayrılanda dedi:
- Komandir, mən ölüm, hərdən gəl şahmat oynayaq...
... İndi gözü qalmışdı şahmatda, çayı da soyumuşdu. Hər dəfə səhv gediş görəndə yerində qurcalanır, həmin azarkeş kimi o da az qalırdı müdaxilə eləsin. Birdən qulağı arxa stoldan Dünyanın Ən Varlı Şəhərinin adını çaldı.
- Yox, ora getmədim. Hiss etdim ki, Qukasyan ora getməyimi istəmir, mən də üz vurmadım. Həm də orda maraqlı bir şey var ki?! Daş daş üstə qalmayıb. Xocalıda oldum, Əsgəranda oldum. Dünyanın Ən Varlı Şəhərinə girən ilk tankın üstündə şəkil çəkdirdim.
- Bəs Şuşada?
- Qukasyanla qalxdıq Cıdır düzünə, ordan da yendik İsa bulağına. Mənə yaxşı bir qonaqlıq verdi.
Komandiri soyuq tər basdı, geri çevrildi, üç nəfər yaraşıqlı cavan oğlanıydı... Birini dərhal tanıdı...
... - Bundan yazın dana! Yoxsa axtarıb beş-altı bağlı qapı tapıb çəkirsiniz, sonra da qəhbə-şivən salırsınız ki, camaat qaçıb. Nə demək istəyirsiniz? Ermənilərə nakolka verirsiniz ki, şəhər boşdu, qorxmayın?!
- Mən o xanımın çəkdiyinə cavabdeh deyiləm.
Soyumuş çayını götürüb atdı yerə, yeni bir çay süzdü, bir qurtum içdi, sonra sözünə davam elədi:
- Get də! Get o həkimi tap, o binamusdan yaz! Yaz ki, biri canını verir, biri də canını verən oğulun anasından pul istəyir. Yox, bunları yazmazsan. Bilirsən gedib nə yazacaqsan?! Oğullar qalacaq qıraqda, bayaq gördüklərini yazacaqsan. Yazacaqsan ki, cəbhəçilər quldurluq edir, vəzifəliləri soyur, bir-birini qırır, çünki sənin hökumətin bunu istəyir.
Yurnalist başını buladı:
- Komandir, mən hökumət jurnalisti deyiləm. Hökumət jurnalisti olsaydım, hökumətin yanına gedərdim, bura gəlməzdim.
- Götür çayını iç. İncimə, həqiqət budur. Oturmusunuz Bakıda, burdan xəbəriniz yoxdu.İnsanlar dəli