çayxanadan çıxarmağa çalışırdı:
- Əmi,bu dəqiqə polislər töküləcək. Gəl səni aradan çıxarım. Gəl dana!
Döydüklərinin üçü də yerdə zarıyırdı, hirsi bir balaca soyumuşdu, gözünə stolun üstündəki fotoaparat sataşdı, götürüb çırpdı yerə.
Əsgər Köynəkli Sürücü isə qolundan dartaraq yalvarırdı:
- Di gəl dana! Gəl aradan çıxaq!
Elə yalvarırdı ki, sanki polislər gəlsələr onu da tutacaqdılar.
Döydükləri hələ özlərinə gələ bilmirdilər. Çoxdandı belə ürəkdən heç kimi döyməmişdi, özünə ləzzət elədi, qolunu Əsgər Köynəkli Sürücünün əlindən çıxartdı, sonra dəsmalla əlinin qanını sildi, üst-başını çırpdı və heç nə olmamış kimi qayıtdı öz stoluna. Çayxanadakılar təəccüblə gah yerdə zarıyanlara, gah da ona baxırdı. Şahmat oynayanlar da dayanmışdılar.
Çayını içmək istədi, gördü soyuyub, çayçını çağırdı:
- Dostum, ordan bir çay gətir.
Əsgər Köynəkli Sürücü:
- Bu nə təhər adamdı, ə?!
***
- Rəis, uşaqlar bir nəfər tutub gətiriblər.
- Nə üstə?
- Şamaxinkadakı çayxanada üç jurnalisti döyüb.
- Kimi döyüb?
- Üç jurnalisti.
Rəis yerindən qalxdı, əllərini bir-birinə vurub şaqqanaq çəkdi:
- Nə bir edib! Bizi yığıblar boğaza! Hara jurnalistləridi?
- Rəis, bilmirəm. Amma çox şər adama oxşayırlar. Bayaqdan bəri zəng eləmədikləri yer qalmayıb. Qolos Amerika, Bibisi, Azadlıq, nə bilim ey, day hara. Bir qəhbə-şüvən salıblar ki! Hamısına da deyirlər ki, bizi iqtidar döydürüb.
- Qələt edirlər. Döyən kimdi?
- İki sudumisti var, üst-üstə iyirmi il yatıb.
- Neçə il?
- İyirmi il! Lap təzə çıxıbmış.
- Dava nə üstə olub?
- Bilmirik.
- Şahid var?
- Xeyr.
- Ə, o boyda çayxanada heç kim yox idi?
- Niyə yox idi, amma heç kim şahid durmaq istəməyib.
- Yaxşı. Əvvəl o jurnalistləri çağır.
Yurnalistlər sir-sifətləri dağılmış, üst-başları cırılmış halda hay-küylə girdilər içəri. Rəis birini o dəqiqə tanıdı, Avropanı suyoluna döndərən məşhur qəzetçilərdən idi, “zibilə düşdük” deyə bərk dilxor oldu. Yalançı bir hörmət göstərərək yerindən qalxdı. Biri hələ telefonla danışırdı:
- Bəli,