a yığışırdılar. Drakon da vaxtilə bu bulvarda çox məsələləri ayırd etmişdi, çox dalaşmışdı.
Bulvara adam göndərdi ki, bu cüvəllağı uşaqların avtoritetlərini onun yanına gətirsinlər.
Bu cüvəllağılar nə qədər özlərindən razı olsalar da dərhal çağırışa gəldilər.
Drakon məsələni çox kəskin qoydu:
- Rəşid Behbudovun şeylərini kim aparıb, bir saatdan sonra burda olmalıdır. Kim aparıb, niyə aparıb, məni maraqlandırmır. Heç kim də cəzalanmayacaq. Amma şeylər bir saata qədər burda olmasa, sizin hər biriniz məktəblərinizin qabağında, özü də dalına düşdüyünüz qızların gözü önündə eşşək kimi döyüləcəksiniz. Aydın oldu?! Di durun!
Yarım saat keçməmiş cüvəllağı uşaqlar özləri kimi bir cüvəllağıyla qayıtdılar, papaq və xəncərlə bir yerdə.
- Ə, lotu, bunları neyləyirsən?
- Drakon əmi, bir dostumla qız üstə mərc gəlmişdik.
- Yaxşı, bəs bunları necə götürə bildin?
- Sinif yoldaşımızın nənəsi Qonaq evində xadimədi. Ondan öyrənmişdim ki, Rəşid Behbudov neçədə gəlir, neçədə yatır. Mən də küçədəki palıd ağacından keçdim dama, ordan da düşdüm içəri. Gördüm yatıb, sakitcə götürüb gəldiyim kimi də qayıtdım.
- Adın nədi?
- Pələng.
- Ə, lotu, sən əjdahasan ki?! İndi dur get. Amma yadında qalsın, kişi baş kəsər, adam öldürər, oğurluq etməz. Oldu?
- Oldu, Drakon əmi.
Rəislə prokuror təzədən doğulmuşdular, amma Rəşid bəy onların sevincini gözlərində qoydu:
- Yox, bunları aparan gəlməlidi! Görüm mənə niyə sataşıb?
- Rəşid müəllim, Allah haqqı, bir uşaqdı, heç cinayət işi də düşmür. Dostlarının yanında lotuluq eləmək üçün aparıb.
Rəşid Behbudov:
- Gəlməsə, konsert yoxdu!
Drakon Pələngi götürüb gəldi Qonaq evinə.
Pələng:
- Rəşid əmi, Seyid Lazım ağanın cəddi haqqı, mən də sizin kimi məşhur olmaq istəyirəm. Özümün də səsi var, istəyirsən oxuyum. Xoşum gəldi, bir də uşaqlarla mərc çəkdim. Məni bağışla.
Rəşid Behbudov xeyli güldü, sonra dedi:
- Oxu, xoşuma gəlsə, səni bağışlayacam.
Pələng də əlini qoydu qulağının dibinə, qaldırdı ey.
Rəşid Behbudov onu qucaqlayıb basdı