. Darvazanın ağzı dolu olurdu. Şikayətə gələnlər, qaçqını, qaçqın olmayanı, uşağı əsir düşən, evini Dolu vuran, yardım istəyən. Bir də şəhərə yolu düşmüşkən kəndə xoş bir xəbər aparmaq istəyənlər - kimi axtarsan burda tapardın. Qapıdakı növbətçilər də eşitdiklərinin üstünə beşini də qoyurdu:
- Polyaniçko gecə burdaydı. Kişi adamdı. Dedi az qalıb, bu gün-sabahlıqdı, Moskva bizim tərəfimizdədi.
- Gecə yoldaş Mütəllibov selektirni müşavirə keçirirdi. Bayaviklərin anasını ağladacaqlar.
- Müdafiə naziri deyir təzə tanklar almışıq. Budey bundan.
Darvazanın ağzındakı tankı göstərirdilər.
- Qorbaçov Aqambekyana deyib, von atsuda...
- Raisa ermənilərin üzüyünü çırpıb təpələrinə...
- ...
Kənddən gələnlər də burda eşitdiklərinin üstünə beşini qoyub danışmaq üçün sevinə-sevinə dönürdülər kəndə, şəhərdən gələnlər də çayxanalara.
- Polyaniçko gecə gəlibmiş. Deyib ki, az qalıb. Moskva bizim tərəfimizdədi.
- Mütəllibov gecə selektirni müşavirə keçirib. On-on beş günə bayaviklərin şalvarını çıxaracaqlar.
-Qorbaçov Aqambekyana var-yox söyüşü edib.
- Şerbakdan təzə tanklar almışıq.
- Əlisaab müəllim Təşkilat Komitəsində Paqosyanı eşşək kimi döyüb.
- Polyaniçko Zori Balayanı Stepanakertdən it kimi qovub.
Bir mərəkə də Ağ Evlə üzbəüz Çayxanaydı. Bura da Bakıdan gələnlərlə - gələcək mərkəzikomitəçilərlə dolu olurdu. Anadilçilər, çənlibelçilər, yurdçular, cəbhəçilər, bozqurdlar, demokratlar, sosial demokratlar.
Hər tirə də şəhərin say-saytal oğullarından birini yanlayırdı. Hərdən də boş-bekar, işə-gücə yaramayan adamları Lenin meydanına yığıb mikrofon üstə dalaşa-dalaşa bir az Bakıdakı hökumətə, bir az yerli hökumətə, bir az da ermənilərə söyür, axırda da yumruqlarını havaya qaldırıb:
- Bərk durun, biz burdayıq! - deyib dağılışırdılar.
Komandir hər dəfə bu Çayxananın önündən keçəndə əsəbləşirdi:
- Bu şəhəri Sovet hökuməti dağıda bilmədi, amma Bakıdan gələn bu uşaqlar dağıdacaq.
Bir dəfə maşından düşüb girmişdi çayxanaya:
- Ə, burda nə sülənirsiniz?! Ya silah götürün