özləri də bombanın altında yaşayırlar.
- Bilirik, səni o Naxçıvandakı danışdırır, onun kadrısan. Şükür elə ki, hələ səni vəzifədə saxlayırıq.
- Onun çörəyini siz məndən çox yemisiniz. Darıxmayın, gildir-gildir burnunuzdan gələcək. Özü də məni vəzifəylə hədələməyin. Bura mənim şəhərimdi, bu qırılan camaat da mənim camaatımdı. Tabut düzəltməyə taxta da tapmıram. Tüpürüm sizin vəzifənizə. İşdən çıxararsınız, əlimə bir avtomat götürüb gedib oturaram camaatımın içində. Siz qorxun! Darıxmayın, belə getsə bu millət sizi dənizə tökəcək!
Bütün bunlar haqqında Birinciyə məlumat vermişdilər, üstünə də bir az qoymuşdular.
- Yoldaş Mütəllibov, O heç kimi saymır. Həftə səkkiz-mən doqquz Naxçıvandadı. Öz camaatı çörək tapmır, Naxçıvana un göndərir.
Birinci:
- Arı pətəyinə çöp uzatmayın. Onsuz da o şəhər qaynayır, daşsa çətin olacaq. Qoyun hələ işləsin. Sonra bir şey fikirləşərik...
- Əlində neçə dənə könüllü batalyon var, özünü general kimi aparır.
- Viktor Petroviç adam yerinə qoymur.
- Elə danışır elə bil şəhər ona dədəsindən qalıb.
- Zəng eləyirik ya telefonu götürmür, götürəndə də, gözünü yumub ağzını açır.
Birinci:
- Camaatı qalıdırın üstünə.
- Öz camaatıdı.
- Boş-boş danışmayın, öz camaatı, özgə camaatı. Bir az maaşlarını gecikdirin, yanağacağın azaldın, görün öz camaatı onun başına nə oyun açır. Bəs ora it ilxısı qədər adam göndərmişəm, nə ilə məşğuldurlar? Gəlmə-yerli davası salın, nə qələt eləyirsiniz eləyin.
Sonra DTK-nın sədrini çağırmışdı:
- Sənin bu cəbhəçilərin içində agentlərin yoxdu?!
- Var Ayaz Niyazoviç.
- Bəs niyə göndərmirsən o şəhərə? Bu boyda respublika qalıb bir şəhərin əlində. Göndər, qoy canları çıxsın, o şəhəri dağıtsınlar.
- Baş üstə! Böyüklərindən birini vurduraram.
- Yox, elə olmaz. Sən necə keqebeşniksən?! İşi elə qur ki, özləri bir-birin vursunlar.
- O da baş üstə!
... Birincinin tapşırığı elə həmin gecə yerinə yetirildi. Ali Sovetin iclasından çıxıb Dünyanın Ən Varlı Şəhərinə qayıtmaq istəyən xalq deputatı Eldar Bağırovu