r danışaq.
- Buyur.
- Rəis, Ətağa cəddi, günü sabah səni Gəncəyə rəis göndərtməyən alçaq oğlu alçaqdı. Bakıda da üçotaqlı ev öz yerində. Ürəyindən ayrı nə keçir, ona da hazıram.
- Nə belə səxavətli olmusan, ə? Sonra?
- Rəis, heç kim bilməsə də mən sənin gücünə bələdəm. Əlinin altında üç-dörd yüz milisionerin var. Pristupnu mir də səni yaxşı tanıyır.
- Sözünü de.
- Bax, yenə deyirəm. Bakıda üçotaqlı ev, Gəncəyə rəis, bir diplomat da pul.
- Bunu demisən, sözünü de.
- Onu atdır!
Elə bil rəisi ildırım vurdu:
- Oğrac özünsən! Bütün nəslindi! Binamus oğlu binamus!- dedi və telefonun dəstəyini necə yerinə çırpdısa, dəstək ortadan qırıldı, əlini də yaraladı; - Göpəyoğlu! Ona görə erməni anamızı...
Dalbadal üçüncü zərbəni alan At Belində Olan Adam da dəstəyi tulladı:
- Buna bax ey, qudurub. Elə bil kisəynən pul verdiyim adam deyil. Eybi yox, altda qalanın canı çıxsın. Səni uvolit elətdirib bu rayondan it kimi qovdurmasam mən də mən deyiləm!
***
İkinci saunada yayxınmışdı, əlində də bir bardaq “Əsgəran” pivəsi:
- Bu erməni it uşaqları pivə bişirməyi bacarır də. Çex pivəsinin adı var, bizim pivələrin dadı , - dedi və pivədən bir az tökdü daşların üstə, bir anda içərini pivənin dadlı qoxusu bürüdü, - Bəh, bəh, bəh! Hə, indi de görüm işlər necə gedir?
- Viktor Petroviç, şəhərdə vəziyyət çox pisdi, başlı başını saxlasındı. Katib cəbhəçilərlə oturub-durur, əl altdan onları silahlandırır. Bir ayağı da Naxçıvandadı. Elə bu gün mənə Şerbakdan yüz min manatlıq silah aldırıb gətirdib. Rəis də cinayətkarların hamısını yığıb qoltuğunun altına. Keqebe də onlara işləyir. Bakıdan, Şəkidən hardan oldu erməni tapdırıb gətirir, verir cəbhəçilərə. Bu dəqiqə cəbhəçilərin zirzəmisinidə altı-yeddi erməni var. Özü də deyəsən biri də Şaumyankəndin ya katibidi, ya da qardaşı.
İkinci süpürgəni verdi ona:
- Döy görüm.
At Belində Olan Adam süpürgəni saldı soyuq suya, sudan bir az çilədi İkincinin kürəyinə, başladı döyəcləməyə.
Süpürgənin ləzzətindən İkinci bir az da xoşallandı:
-