ə qaldı:
- Bu nədi, ay bala? Oğurluq eləmisən?- dedi və halsız düşdü çarpayıya.
- Oğurluq nədi, ay ana?! Bakıdan göndəriblər, batalyonun puludu.- amma gördü anası inanmadı, and içdi;- Seyid Lazım ağanın cəddi, batalyonun puludu.
Anası yenə inanmadı:
- Denən Həzrət Abbas haqqı!
- Həzrət Abbas haqqı! İndi inandın? - Sonra “türk” adı gələndə çiçəyi çırtlayan anasını həm rahatlatmaq, həm də sevindirmək üçün dedi; - Türklər göndərib.
Anasının gözləri alacalanıb işıqlandı:
- Buy, onlara qurban olum! Buy, onların başına dolanım!
- Sən mənə bir stəkan çay gətir, işim var.
Türklərin adını eşidəndən sonra rəngi üstünə gələn anası getdi çay gətirməyə.
“Mənə bir belə verirsə, gör namərdin nə qədər pulu var ey” deyə fikirləşən Pələng əlinin arxasıyla pulları sığalladı, elə bil qayçının ağzından indicə çıxmışdı. İlk dəfə hiss elədi ki, heç demə gül kimi, çiçək kimi pulun da öz qoxusu varmış. Və gülün, çiçəyin qoxusu kimi pulun da qoxusu ləzzətliymiş. Və gül-çiçək qoxusu verən puldan iki dəst götürüb qoydu qoltuq cibinə.
Əlində çay otağa girən anası bunu gördü:
- Onları niyə götürürsən?
- Lazımdı, -dedi, sonra iki-üç dəstini də götürüb bir qəzetə bükdü verdi anası; - Ala bunu, bərk yerə qoy. Müharibədi birdən məni vurub-eləyərlər, lazım olar.
- Allah eləməsin, ay bala.
-Biz Allahın yadından çoxdan çıxmışıq.
-Axmaq-axmaq danışma, ağzın əyilər.
Pələngin əli havada qalmışdı:
- Di ala dana, qoy bərk yerə.
Anası yenə əlini pula uzatmadı:
- Bəs deyirdin batalyonundu?
- Həzrət Abbas haqqı batalyonundu. Tezdən aparıb verəcəm Komandirə. Bunlar da mənim payımdı. Mən indiyədək heç sənə yalan danışmışam?!
Anası pulları alıb qoynuna soxdu, Pələngi də gülmək tutdu:
- Amma yaman bərk yerə qoydun, ha!- dedi sonra çantanı atdı çarpayının altına, tələm-tələsik bir-iki qurtum çay içdi və evdən çıxdı;- Sən yat, mən Musanın qardaşına bir söz deyib gəlirəm.
Getdi Musanın xalasıgilə. Evə Dolu düşəndən sonra Musanın qardaş-bacılarını xalası əri yığıb aparmışdı öz evlərinə.