r da qorxusundan üzümlüyün içindən çıxa bilmirdi. Milislərin gətirdiyi minamyotun da elə bir köməyi çatmırdı, atanlar çox təcrübəsiz idilər.
Komandir:
- Pələngi çağırın! Onun minamyotdan yaxşı başı çıxır.
Amma Pələngi gördüm deyən olmadı.
- Komandir, Pələng yoxdu.
- Necə yəni yoxdu?
- Yoxdu də. Bəlkə qaçıb?
- Axmaq-axmaq danışmayın.
- Vallah, yoxdu. Ya qaçıb, ya da vurublar.
Elə bil Komandirə güllə dəydi. Döyüşdən qorxulu şey kiminsə qaçması idi. Hətta bircəcə nəfərin qaçışı bir neçə nəfərin ölümündən betər idi. Əslində bütün döyüşlərdə qəhrəmanlar iyirmi faiz olurdu, bu iyirmicə faiz bəs idi qələbə üçün. Qırx faiz isə bu iyirmi faizə baxıb döyüşür. Yerdə qalan qırx faiz isə önlərində olan o altmış faizin hesabına qeyrətə gəlirdi. Amma bircə nəfər qaçdımı, bütün düzən dağılırdı. İndi Pələng qaçmışdısa, düzən dağıla bilərdi. Ona görə də Komandir dedi:
- Yaxşı, elə eləyin uşaqlar bilməsin.
Komandir yenə telsizi götürdü:
- Qatır! Qatır! Eşidirsən?
Telsizdən Tankçı Vanyanın səsi gəldi:
- Slışu Komandir! Slışu!
- Vanya, qırıldıq!
- Slış, Komandir, jdi! Qırdırma! Çatmışam!
Komandir məlumat istədi.
- Ölənlər də var, yaralananlar da.
- Yaralıları görün ortadan çıxara bilirsinizmi? Medbrat hardadı?
- Bakılılardan biri həkimiymiş, medbratla işləyir. Amma uşaqların birinin vəziyyəti çox ağırdı.
- Yaralıları mənim maşınımla yollayın şəhərə.
***
BMP-nin gizləndiyi yerin yüz-yüz əlli addımlığındaydılar, burdan belə meşə qurtarırdı, yaxınlaşmaq çətin idi. BMP-dəkilər çox arxayınıydılar, yaxşı da yer seçmişdilər. Bir nəfər buferin üstündə oturub siqaret çəkirdi. BMP-nin üstündə xaç nişanı da yox idi. Bunların hamısı Xankəndindəki 366-cı polkun texnikalarıydı. Verirdilər ermənilərə. Yoxlama gələndə də yığırdılar polkun həyətinə ki, buyurun, hamısı burdadı.
Drakon:
- Dörd-beş belə beempemiz olsa Əsgəranı çoxdan şumlamışdıq.
Pələng:
- Şerbak birini iki yüz əlli m
inə satır, gedib alsınlar dana.
- Bizə min manat qıymayan, iki yüz əli minə beempe alacaq?!