gedəndən sonra yoruldu, gördü gücü çatmır, qoydu yerə ki, bir az nəfəsini dərsin.
Pələng zəif səslə yenə soruşdu:
- Denən qardaşımın goru haqqı boş şeydi?!
- Qardaşımın goru haqqı boş şeydi.- dedi Drakon, sonra bir siqaret yandırıb qoydu Pələngin dodaqlarına.
Pələng siqaretin bal kimi acı tüstüsünü zorla çəkdi ciyərlərinə, bu bal kimi acı tüstü ağrılarının üstünə bir sığal çəkdi, bir qurtum da aldı.
Yara nə qədər bərk sarınsa da qan dayanmırdı, gözləmək olmazdı, birtəhər gücünü toplayıb yenidən onu belinə aldı, amma Pələng yalvardı:
- Qurban olum, qoy yerə, sinəm deşilir. Qoy, qoy yerə.
Qaytarıb ehtiyatla uzatdı yerə və başını da qoydu dizinin üstünə.
- Qoyma ölüm, qardaş, qoyma. Ölmək istəmirəm.
Drakonu qəhər boğdu, udqunaraq içindən fınxırıb çıxmaq istəyən hıçqırtının qarşısını zorla kəsdi:
- Dedim ki, qardaşımın goru haqqı boş şeydi. Ə, mən səni heç belə qorxaq bilmirdim.
- Ölümdən qorxmuram ey!
- Bəs onda nə sarsaq-sarsaq danışırsan?
- Arvadın ürəyi partlayacaq.
- Ə, sarsaq-sarsaq danışma. Bir az da döz ki, səni həkimə çatdıra bilim.
Drakon onu yenidən çiyninə qaldırmaq istədi, amma Pələng yenə qoymadı.
- Dəymə! Qurban olum, dəymə! Deyəsən ölürəm, qoy rahat ölüm. İncitmə!
Drakon:
- Qorxma, qoymaram öləsən. Səni Əzrayıla vermərəm.- dedi sonra onu toxtatmaq üçün zarafata salmaq istədi; - İnşallah, səni özüm öldürəcəm. Özü də bilirsən harda?
- Bulvarda?
- Yox, Şuşada, Cıdır düzündə.
- Şuşada ölsəydim, uf da deməzdim.- Bir az susdu, yenidən nəfəsini toplayıb dilləndi; - Görən uşaqlar postu götürdü?
- Hə, götürdülər. Eşitmirsən bizim avtomatların səsini?
- Drakon!
- Haycan!
- Sən qardaşıyın goru, məni vuracaqdın?
Qəhərdən boğulan Drakon onun yarasından öpdü:
- Mənim sənə əlim qalxar?! Özümü atardım, səni yox!
- Mən də! Yaman soyuqdu. Üşüyürəm, üstümü ört.
Drakon pencəyini çıxarıb saldı onun üstünə.
Pələngin bədəni soyuqdan tir-tir titrəsə də dodaqları od tutub yanırdı. Bu od tutub yanan dodaqlarını diliylə islatmaq istədi, amma dili