oğullarının qanından çiçək-çiçək çiçəkləyib laləzar olmuşdu. Havadan gülün-çiçəyin, bu yaşıl zəmilərin, bu torpağın qoxusu gəlmirdi - qan qoxusu gəlirdi.
Şəhərdən xəbər gətirdilər:
-Ermənilər Qarağacını götürdülər. Əhmədavar yanır.
- Yeddiyüzdoqquz topun-tüfəngin götürüb qaçır.
Komandir dəli oldu:
- Necə yəni qaçır?!
- Qaçır də! Qaçır!
Komandir:
- Möhkəm dayanın, mən bu dəqiqə qayıdıram.
Qarağacı yoluna çıxanda dəhşətə gəldi - qoşun qaçırdı, özü də necə gəldi. Küçəyə tökülmüş camaat vahimə içərisində qaçan əsgərlərə baxır, kimi söyür, kimi qarğış edir, kimi ağlayır, kimi də uşaqlarının əlindən tutub üzüaşağı qaçırdı. Bəziləri isə bağıra-bağıra qaçan əsgərlərin qarşısını kəsməyə çalışırdılar:
- Sizə qurban olaq, bu arvad-uşağı qoyub hara qaçırsınız?!
Amma nə ağlayana baxan vardı, nə yalvarana. Yolun kənarında bir neçə atılmış texnika vardı. Tırtılı qırılmış bir tank da yolun kənarındakı evə girmişdi, həyətdə vay-şivən idi.
Maşınını öndə gələn BTR-in qabağına verdi və sıçrayıb düşdü, BTR az qalmışdı maşının belinə qalxa. Arxadan gələn texnikalar dayandı. BTR-dəkilər töküldü:
- Nə qayırırsan,ə?
- Canınıza azar qayırıram! Hara qaçırsınız?
-Görmürsən yer-göy dağılır?! Gələn erməni deyil ey, rus ordusudu.
- Döndərin beteerləri! Döndərin dedim!
BTR-dən düşən bir zabit onun üstünə yeridi:
- Çəkil yoldan! Ölmək istəyirsən can sənin, cəhənnəm allahın.
Əsgərlər də onun üstünə ayaqlandılar. Onu görəndən sonra bir az ürəklənmiş camaat da Komandirə qahmar çıxdı, tökülüb yolu bağladılar.
Komandir isə qabağına keçəni şapalaqlayıb çığırırdı:
- Dönün köpəyuşağı! Dönün! Yoxsa hamınızı cırıq-cırıq eləyəcəm!
Əsgərlərin başı üstündən bir qatar güllə buraxdı.
Bu vaxt bir “Niva” gəlib saxladı, maşından düşən polkovnik sərxoş gözləri süzülə-süzülə özündən razı halda dayandı Komandirin önündə:
- Mənim əsgərlərimi niyə döyürsən?
- Hara qaçırlar bu köpəyuşaqları?
- Yaxşı edirlər! Canınız çıxsın, gedin şəhərinizi özünüz qoruyun!
Ağlı başından çıxmış Komandirin