partbiletini alıb verecem Reşid Behbudova.
Reis görmüşdü veziyyet ağırdı, camaat da getmir, içeri keçib Reşid Behbudova yalvarmışdı:
- Sene qurban olum, iki-üç saata tapacam. Kişi sözü! Sen çıx bu camaatı başa sal, dağılsınlar. Yoxsa şeher camaatı da bunlara qoşulacaq, vallah, onda meni Sibire gönderecekler.
Reşid Behbudov da reisin Sibire gönderilmesini istememişdi, çıxmışdı hemkendlilerinin qabağına ve xahiş elemişdi ki, dağılsınlar. Söz de vermişdi ki, mütleq gelecek kende, onlarla ayrıca görüşecek, hele bir konsert de verecek.
Kövrelen kim, ağlayan kim, Reşid Behbudovu duz kimi yalayan hemkendlileri bundan sonra dağılmışdılar. Amma kende qayıtmamışdılar, gedib oturmuşdular Qonaq evi ile üzbeüz çayxanadakı görsünler axırı ne olur.
Eli her yerden üzülen reis prokuroru da götürüb getmişdi Bayata, Azer Hüseynin yemekxanasına, Drakonu da çağırtdırmışdı ora.
Reis:
- Drakon, bilirsen ki, ikimiz de senin xetrini çox isteyirik. Sen bizim qardaşımızsan.
- Xetriniz xoş olsun.
Reis:
- Ölmüşük, bizi yerden götür.
- Vallah, men bilen, ölüleri yerden götürmek işi ile Molla Reşid meşğul olur.
Prokuror:
- Zarafat vaxtı deyil. Doğrudan veziyyet ağırdı. Senin kömeyin lazımdı. Kömek ele, iten şeyleri tapaq.
Drakon:
- Düzü, mene de pis tesir edib, şeherimize lekedi. Sizsiz de axtarıram. Bu, oğru işi deyil. Oğru işi olsaydı o biri şeyleri de aparardı. Sataşmaq, ne bilim dede-baba düşmençiliyi, bunlar da boş şeylerdi. Kimin Reşidle ne işi? Bu nese başqa meseledi. Uşaqlara tapşırmışam meşğuldurlar. Özümün de ağlımda bir şey var. Tapacam. Amma bir şertim var.
Prokuror:
- Buyur!
- Men söz verirem ki, iten şeyleri tapacam. Amma siz de söz verin ki, oğrunu tutmayacaqsınız.
Prokuror:
- Kişi kimi söz verdim.
Sevdikleri qızlara özlerini yetişmiş göstermek üçün teze-teze siqaret çekmeye başlayan ve mekteblerin qabağında dava salmağı özlerine peşe eden cüvellağı uşaqlar meselelerini ayırd elemek üçün Fazil Müellimin Kinoteatrının arxasındakı bulvara yığışırdılar. Drakon

<< 1 ... 30 31 [32] 33 34 ... 119 >>