YAZAR:GUNEL
Möcüzəli Talehim
34-cü bölüm

Sevda səssizcə gözyaşı axıdaraq bəxtsiz taleyinə acıyırdı..Səlim onu öz evinə gətirərək ilkin tibbi yardım göstərib yaralarını sarmışdı..Pambığa yod damızdırıb yaralarını sildikcə sanki öz canı yanırmış kimi üfürür, üz-gözünü turşdurdu..Sevda indi anlamışdı Səlimin gözündəki dəyəri, ona olan hisslərini.İçindən özünə lənət oxuyur, "kaşki ölsəydim "deyə keçirirdi..Araya çökən geniş sükutu sonda Səlimin qayğılı səsi pozur, "Ağrın var hələ də? "
Sevda"Məni düşünmə Səlim, ölsəm yenə azdı mənə "
Səlim"Sevda belə danışma..Etdiyin bir səhv ucbatından ölməyə məhkum edə bilməzdim səni "
Sevda hıcqırıqlarını səbəst buraxaraq hönkürməyə başlayır, Səlim cəld onun üzünü qavrayaraq göz yaşlarını barmaqlarıyla təkər-təkər silir.
Səlim"Ağlama..Düşünmə olanları.."
Sevda"Necə düşünməyim Səlim? Rəzil-rüsvay oldum..Atam ölsədə qəbul etməz məni bundan sonra "
Səlim"Allah vurub elə atanı! Özümü çatdırmasam kim bilir nə hala salacaqdı səni..Yaxşı ki,uşağa bir zərər verə bilmədi "
Sevda çaşqın halda üzünə baxaraq afallamışdı..Səlim həm onun həm də doğulmamış körpəsinin qeydinə qalırdı. Bayaqdan utancından uşaqla bağlı danışmasada Səlimin atasının kimliyiylə maraqlancağından qorxurdu..Səlim bunu anlamış tərzdə yenidən sözünə davam edir"Bax, özünü heç nəyə məcbur hiss etmə.O sənin övladındı, nə olur-olsun"
Sevda titrək səslə"A-abo-rt etdirmək ist-tədim am-ma həyatım təhlükə altında olduğundan cəsarət edə bilmədim "
Səlim təşvişlə ayağa qalxıb qorxu və həyəcan dolu gözlərini Sevdaya zillləyir, "İlahi!Sevda nə etdiyini sanırdın? insanda öz körpəsinə qıyar? "
Sevda"Bəs nə etməliydim,hə?Atasız körpə gətirməliydim dûnyaya? Onsuz onun heç nədən xəbəri yoxdu "
Onun dediyi son sözlər Səlimin beynini qarışdırır, "necə yəni "xəbəri yoxdu? "
Səlim"Sevda, bax mənə hesab vermək məcburiyyətində deyilsən,səhərdən özünü narahat hissetməməyin üçün heç nə soruşmurdum amma..Bax, mənə düzünü de..Sənə hansısa əclaf zorla toxunub? "
Sevda"Yo-yox,