k güzelsin," dedim, fo-toğraf (gözlerimfaltaşı gibi açılmıştı) ve bende yarattığı his-ler
yüzünden şaşkın bir halde. Kadınlardan hoşlanmıyor-dum, uzun sözün kısası... Yolda yürürken güzel bir
kadınla
karşılaşsam dönüp bakmıyorum, kadınsı biçemlere bayılmı-yorum, bir kadınla ilişkiye girmeyi ciddi
olarak hiç düşün-medim. Bununla beraberLetizia’nın melek gibi bir yüzü ve etli kalın dudakları var.
Göbeğinin hemen altında yanaşıla-bilecek ve üzerine çıkılabilecek hoş bir adacık görülüyor;görkemli,
bereketli ve kenarları hafifçe budanmış; kokulu veistek uyandıran. Ve göğüsler, sanki en uç
noktalarında iki büyük çemberin olduğu iki tatlı tepecik gibiydi.
"Senin gönderebileceğin bir fotoğrafın yok mu?" diyesordu.
"Var," dedim. "Bekle bir saniye".
Bilgisayarıma kayıtlı olan fotoğraflardan rasgele seçti-ğim bir tanesini gönderdim.
"Meleğe benziyorsun," dediLetizia , "Nefissin!".
"Doğru, aynen bir meleğe benziyorum... Gerçekte hiç dedeğilim," dedim alaycıalaycı .
"Melissa, ben seninle yüz yüze görüşmek istiyorum".
"Umarım, bir gün," dedim.
Görüşmeyi bitirdik, daha sonra cep telefonuma, "Ateşli öpücüklerle boynunda dolanmak, bir elimle
de seni keşfet-mek isterim" diye mesaj gönderdi.
Külodumuçıkarttım, yatak örtüsünün altına sokuldum veLetizia’nıngönderdiği mesajın gereğini, tatlıtatlı
kıvranın-caya kadar yerine getirdim, o bunu bilmesedeöugünErnesto’nunevindeGianmaria ile karşılaştık.
Çokbutluydu ve bana sıkısıkı sarıldı. Benim sayemdeGermano ile arasındaki ilişkinin çok farklılaştığını
söyledi. Nasılve nelerin farklılaştığını söylemedi, ben de sormadım. Bu-nunla birlikte, o günGermano’da ,
onu öyle davranmaya itenşeyin ne olduğunu bilmiyorum. Hâlâ meçhul. Nedenin benolduğumu biliyorum
ama neydi? Neden? Ben yalnızca ken- dim gibi davrandım, kendim gibi oldum,Günlük.
7 Şubat 2OO2
77
8 ŞubatI3=i8
Arayış, arayış... Hâlâ yeni arayışlar. Ne istediğimi bulama-dığım sürece arayışlarım devam edecek. Ne
istediğimi ger-çekten bilmiyorum. Ara, ara, aramayı