geldi.Aldo’yu
gördüğün-de yüzünün ifadesi değişiverdi; gülümsemesi kayboldu,gözleri karardı.Aldo’ya baktım, onun
da bembeyaz olan yü-züne aynı ciddi ifade yerleşmişti. İki üç kere önce birine,sonra diğerine baktım,
neden sonra: "Ne oluyor? Neyinizvar sizin?" diye sorabildim.
Birbirlerine sessizce, kötükötü ve adeta düşmanca, aşa-ğılarmışçasınabakıyorlardı.
İlk önceAldo konuşmaya başladı: " Hiç, hiç, hiçbir şey.Hadi siz gidin. Diğerlerine gelemeyeceğini
söylerim. Gülegüle git güzelim," dedi ve alnımdan öptü.
Kaçıp gitmesinin ardından bakakaldım, sonraLetizia’yadoğru döndüm ve sordum: "Burada neler
oluyor Allah aşkı-na, sorabilir miyim? Siz tanışıyor musunuz?".
Şimdi sakinleşmiş, yatışmıştı. Azıcık duraksadı, gözleri-ni gözlerimden kaçırıyordu ve yüzünü aşağıya
eğdi ve ince,Uz un parmakları ile yüzünü kapattı.
Sonra dikdik gözlerimin içine baktı ve "Aldo’nuneşcin-Sel olduğunu bildiğini sanıyordum," dedi.
103
Aldobunu saklamıyor, okulda herkes biliyor artık. Bildi-ğimi söyledim.
"Eeene olmuş?" dedim gerisini beklediğimi anlatır bi-çimde.
"Olan şu ki, bir zamanlar bir çocukla birlikteydi, sonra...Sonrasında ben ve o çocuk tanıştık, yani
şey anlamında...Aldoondan bir şeyler bekliyordu," sözleri ağzından tektekçıkıyordu ve kesik kesikti.
"Ne bekliyordu?" meraklı ve çılgın bir tonda sordum he-men.
O parlak kocaman gözleri ile baktı ve "Yo, yo... Sana bu-nu söyleyemem... Kusura bakma...
Yapamam...".
Başını öbür tarafa çevirdi ve "Yalnızcalezbiyen deği-lim...".
Yaben neyim? Bir kadın bile değil, nüfus kayıtlarına gö-re hâlâ çok küçüğüm, dolayısı ile bir genç
kızım, başka bir kadının kollarında korunmak isteyen ve aşk arayan bir kız.Ama yalan söylüyorum
Günlük, diğer yarıma, bana bu den-li benzeme fırsatı vermeyeceğim, ben aynı bütünün içindeyaşayan dişi
yan olacağım.Letizia’da gördüğüm ve yapma- ya giriştiğim şey yalnızca onun bedeninin çekiciliği,
tenselçekimi ile ilgili değil, evet, aynı zamanda da duygusal, ruh-sal nedenlerim var. Onu bir bütün