i vermişti. Not kâğıdının sonunda bir ek not vardı: BUNU GİYMEYE KARAR
VERİRSEN, HAZIROLDUKTAN SONRA BENİ ARA. Bu isteğinin nedeninitam anlamasam da bana
uyardı, oyun gittikçe ilginç olmayabaşlamıştı. İstediğim zaman çağıracak, istediğim zamangönderecektim...
Hoşuma gitti!
Pişmanlık ve suçluluk duymadan siktir edip gönderebi-lirdim onu. Bu karmaşık oyunu onunla
oynamak canımı si-nyordu; ona layık bulmuyordum, hak etmiyordu. Sahi,öğ -re tmenimleve eldeki bu
olanaklarla oynamak ne muhteşem0| urdu, onu düşündüm. Ne yazık ki oynamak zorundaydım,er >im
tarafımdan becerilmek için çok şey yapmış, çok çabaharcamıştı. Önce ev, sonra bu hediyeler...
Cep telefonumunekranının yanıp söndüğünü gördüm, beni arıyordu. Açma-dım, yalnızca üçüncü paketi
seçtiğimi ve daha sonra onuarayacağımı belirten bir mesaj gönderdim.
Salona geçtim, balkona bakan pencereyi açtım. Kapalıkalmış odanın kötü kokusunu kovup temiz
havanın içeri dol-masını istedim. Sıcak ve insanı saran renkleri olan halınınüzerine uzandım. Temiz hava,
sessizlik, batmakta olan gü-neşin soluk renkleri uykumu getirdi. Usulca gözlerimi kapa-dım, nefesim bana,
gidip gelen, sahilde patlayan ve sonrayeniden denizin enginliğine geri dönen dalga sesine
benze-yinceyekadar, derinderin nefes aldım. Uyku beni koynuna,tutkumu kollarına aldı. Rüyamda kim
olduğunu bilemedi-ğim, çıkartamadığım bir adam vardı. Kim olduğunu bilmi-yordum, yüz hatları tam
görünmüyordu. Birbirimizin için-deydik; anahtarla kilit gibi, verimli ve bereketli toprak veona saplanmış
bahçıvan beli gibi kenetlenmiştik. Dikilmişorganı bir süre yatıştıktan sonra, beni, yeniden
titretmeyebaşlamıştı. Kesikkesik çıkan sesimle ona bu oyundan ne ka-dar hoşlandığımı anlatıyordum.
Sanki ben, duygularının gö-ğün en yükseklerine ulaşması için onun başını döndüren, ye-ni açılmış köpüklü
bir şampanyaydım; duyduğum arzu onu öylesinebulandınp uyuşturuyordu.
Sonra yavaşça içimden çıktı. Ona zaman kavramım yitir-ten, önce hızlıhızlı , sonra yavaşlayarak
süren