a bilmirdi.Səhəri beləcə ağrı sızı ilə açmış yenidən onu gözləyənlərə hazır vəziyyətdə durmuşdu.Uzağ başı bu qədər əzaba dözə bilməyib öləcək.Oda elə bunu istəmirdimi?Səmra gizlincə öz yeməyindən Sunay üçün saxlamışdı.Çadıra tələsib tez yeməyi Sunaya vermək istəyirdi.Əsas Asif görməsin deyə çalışırdı.
Sə-Al Sunay cəld ye bunu heç kim görməsin.
Sunay acımışdı heçdə etiraz etmək fikri yox idi.Səmradan yeməyi alıb yeməyə başlayır.Ağrılar isə onu rahat buraxmır.
Sun-Çoxsağol Səmra.Bu yaxşılığlarını heç zaman unutmayacam.
Sə-Dəyməz canım.İndi cəld ol birazdan gedəcəyik.Sunay bu səfər qururunu at bir qırağa pul topla.Yoxsa yenə eyni aqibət gözləyir səni.
Sun-İşlanmışın yağışdan nə qorxusu? Vecimə belə deyil.
Sə-Dəli olma Sunay bəsdi.
Asif içəri girir.Yaxşıkı Sunay son tikəni uda bilir.Asif görsəydi Sunay üçündə Səmra üçündə yaxşı olmayacağdı.
A-Gedirik gelin.
Yenə əl açıb dilənməyə gedirlər.Digərlərinə çoxda ağır gəlmirdi.Həm döyülmək qorxusu həm aclıq cəzası onları bu işi görməyə vadar edirdi.Amma Sunay üçün bu çox pis, çətin idi.Yenə onları güdən biriləri, yenə əl açıb pul diləmələr, yalvarışları, insanların onlara altdan yuxarı baxışları Sunayı özündən iyrəndirirdi.O bugündə pul dilənməyəcəkdi.Asifin neçə dəfə uyarmasına baxmadan əl açıb kimsədən pul istəməyəcəkdi.
A-Bugündə əli boş getsən pis olacaq sənə.Bax xəbərdarlığımı edirəm.
S-Mən pul yığmıyacam bunu bir dəfəlik başa düşün.
Sunay oturub ətrafı seyr edirdi.Yenə xəyallara dalmışdı.Bu an bir səsin onun adını səsləyişinə üzünü həmin istiqamətə çevirdi.
-