r şey bildiyi halda susmuşdu...Ancaq Anarı düşündükcə pis olurdu. Evə addım atan kimi cəld qaçıb Anarın qolunu sıvazlayır. Ayan onu gördükdə dilinin altında deyinməyə başlayır"yenə gəldidə bu ifritə"
Sevda"Ayan, bu qadınla nə alıb-verə bilmədiyin var? "
Ayan"Sevda, şeytan görsün onun üzünü. Nə dərdim olacaq? sadəcə sifətindən ibnəlik yağır "
Sevda"İbnəlik, bax yas yerindəyəyik güldürmə məni. Qadın maniken kimidi, Anardan qısqandığın üçün deyirsən mənim birdənəcik dostum "
Ayan"Sevda sən də Anar kimi başlama. Mən Anara güvənirəm; nəyini qısqanım? Sadəcə qadını gözüm tutmadı. Ona bax; gör necə sırmaşıb qoluna "
Sevda"Yaxşı, hirslənmə. Elə olsun"
Gülşən "Çox üzüldüm...Bilirəm ağır dərddi. Nə zaman istəsəniz yanınzda olmağa hazıram"
Anar"Sağolun Leyla xanım"
Gülşən "Heydər bəy hardadı? Onada baş sağlığı verim "
Anar"Yan tərəfdədi"
Gülşən yenidən eynəkləri gözünə keçirib həyətə doğru addımlayır. Heydər ağaca söykənib Samirəylə keçirdiyi günləri yad edirdi.
Gülşən "Heydər bəy? "
Heydər geriyə çevrilib onu görüb sakitcə dillənir. "Buyurun Leyla xanım. Xoşgəldiniz demək istərdim amma belə bir gündə"
Gülşən istehzayla gülümsəyib onu başdan-ayağı süzür "Yox, çəkinməyin deyin. Onsuzda xoşgəlmişəm"
Heydər"Anlamadım?"
Gülşən "Anlamayacaq bir şey yoxdu. Kim düşməninin acı çəkdiyini görsə sevinər "
Heydər"Başa düşmürəm..Sən; sən kimsən hə? "
Gülşən "Qışqırma yoxsa oğlun başda olmaqla hər kəs sənin etdiyin rəzillikləri öyrənər"
Heydər "Sən nə haqla mənimlə belə danışırsan? Tez ol kim olduğunu de yoxsa səni öldürərəm"
Gülşən "Qatil olduğunu nə yaxşı boynuna alırsan..Ailəmi öldürdüyün bəs eləmir indidə məni öldürmək istəyirsən? Əclaf!"
Heydər"Gü-Gülşən?Bu sənsən? "
Gülşən "Ta özüyəm! Bundan sonra qorx; sənin əzrayilin olmağa gəlmişəm"
Heydər"Hardan çıxıb gəldin hə? Fahişə! Sənə rəddol bir dəfəlik get deməmişdim "
Gülşən "Kəs səsini murdar! O fahişəliyi sənin ucbatından edirdim mən!Çarəsizlikdən!Ailəmi aldın məndən oda bəs eləmədi. Sevdiyim adamı; həyatımı