YAZAR:GÜNEL
Möcüzəli Talehim
38-ci bölüm

Bəzən ən güvəndiklərimizdən yeyərik həyatın ən sərt şilləsini..Doğmalarından, özünə doğma saydığın insanlardan zərbə almaq güllə yarasından da ağırdır..Son 1 həftədir Ayanın beynində ancaq bir sual dolanırdı, "Niyə? "..Niyə insan hər şey yoluna düşdü deyə dərindən nəfəs almaq istəyərkən hər şey alt-üst olur?..Səssizcə otağına bir küncündə yerə çökərək göz yaşı axıdır,heç kəsi yaxına buraxmıdı. Özünü otağa kilidləyərək sanki qisasını belə alırdı.Çarəsizlik onun əl-qolunu bağlamışdı.Anar öz dərdini belə unudaraq Ayanın halına yanırdı, onu sakitləşdirmək, dəstək çıxmaq istəsədə faydası olmurdu. Qızcığaz neçə gündür ağzına bir tikə çörək belə qoymurdu.

Həmin gün..
Ayan titrəyən əlləriylə işarət barmağını Həlimə və Rüstəmə doğru uzadaraq bir şeylər deməyə çalışdada kəkələyirdi. İri gözlərindən yaşlar sel kimi axır, ürəyi şiddətlə döyünürdü.Rüstəm kişi stula çökərək başını əlləri arasına alır, Ayanın üzünə baxmağa belə cəsarət etmir.
Ayan"Si-siz, n-nə danış-dı-ğınız fərqindəsiniz? ?Ana yalvarıram zarafat et-diyini de. Az öncə eş-eşitdiklərin yalandı de"
Həlimə ağlayaraq ona yaxınlaşıb qolundan tutmaq istəsədə Ayan hirslə onu özündən kənarlaşdırır.
Ayan var gücüylə qışqırmağa başlayır "MƏNƏ BURDA NƏ BAŞ VERDİYİNİ DEMƏYƏCƏKSİNİZ?HƏ, ATA? NİYƏ SUSURSAN? CAVAB VERDƏ"
Bütün malikanə onun səsindən titrəyirdi. İçəridə oturan qonaqlar təşvişə düşmüşdülər.Anar onları sakitləşdirərək qaçaraq mətbəxə keçir.
Ayanı o vəziyyətdə gördükdə nə edəcəyini bilmir. Nə baş verdiyini anlamasada bir şeylərin yolunda getmədiyi açıqca ortada idi.
Həlimə"Qızım biz,biz sənə deyəcəkdik "
Ayan"Nə zaman deyəcəkdiniz hə? Nə zaman ?Bir 20 ildə keçəndən sonra? Lənət olsun hər şey! "
Masanın üstündəki qab-qacağı əlinə alaraq yerə atmağa başlayır. Həyatı alt-üst olmuşdu sanki.İnandığı insanlar onu can evindən vurmuşdular. Anar qabları onun əlindən alaraq güclə sakitləşdirir. Həlimə isə qıraqda durub hönkürürdü, Rüstəm ona öldürücü baxışlarla