Qış fəsli idi, sakit oturub dənizə baxırdım.Amma fikrimdə yalnız sevdiyim vardı.Hər gün, her an onunla ilk tanışlığımızı yadıma salıram. Bilirəm, o qədərdə həyəcanlı olmadı bizim
görüşümüz,amma görünür sonunu gözlüyürmüş.
Hər şey onunla telefonda başladı, mən buna çox adi baxırdım sadəcə bir tanışlıq deyirdim. İş elə gətirdi ki, görüşəməli olduq.
Xoşuma gəlmədi desəm yalan olar.Biz onunla 2 il bir yerdə olduq.
Deyirlər elə bir vaxt olur ki, sevgidə söz bitir amma men elə fikirləşmirəm.Biz onunla hər söhbəti bölüşürdük.
Belə oldu ki, bu qızı başqa istəyəndə oldu və ailəsidə razılaşdı.Amma mən hardan bileydim ki, bu iş bu qədər uzanar.Qıza mənimlə gəlməsini yəni mənə qaçmağını dedim.Qızsa yox mən hər şeyi özüm həll edəcəm və ailəmi səninlə evlənməyimə razı salacam dedi. Məndə bir ara ona vaxt verdim.Bir ara deyil çox vaxt keçdi,hardasa 2 həftə.O mənim zənglərimədə cavab vermirdi. Bəlkə bu sizinçün az vaxtdı amma sevən adam üçün çox.Sonrada nişanlandığını eşitdim. Bu qədər həyəcanla ondan söz ve ya bir cavab gözlə sonrada bunu eşit.Çox ağır idi.Düz olduğunu bilirdim amma yenədə inanmaq istəmirdim.Dostum mənə heçnə olmaz yaddan çıxardarsan deyirdi.Nə olsun o ancaq deyirdi ama qəlbimi
n sızıltısın hiss edən ki, mən idim. Artıq onun toy günü idi. .Onun adını heç vaxt söyləməyəcəyimi deyirdim. fikirləşirdim ki, sözlə desəm yenə hirslənəcəm. Amma qəlbimdə səni sevirəm deyirdim.Toy haqqında fikirləşəndə bir şey ağlıma gəlirdi, ora getmək və hamının qabağında onu neçə sevdiyimi demək istəyirdim.
Bəlkə onda o mənim necə real həyatdan qopduğumu görər.Getdimdə ama ona yaxınlaşa bilmədim.Onun o
ümüd paltarında yəni, bəyaz gəlinlikdə necə yalqız oturduğunu gördüm.Bir anlığa dondum, elə bil bir anlığa orda bir onun yalqız baxışı və bir də mənim həsrət baxışım qaldı.O məni görmürdü, mənsə nə deyəcəyimi unutdum.
Ona baxdıqca ürəyim sanki yerindən çıxacaq kimi olurdu.Sonra kiminsə məni çağırdığını eşitdim.Bu dostum idi,
məni çölə çıxartdı.Hər şey qurtarıb bəsdi özünü