ı razılaşmadığını bildirəcək tərzdə silkələdi.
Neman təəccübdən gülüb: "Hııhıı ...Miray, niyə?" - Xəzərində çaşqın halına baxdı.
Miray gözlərini iriləşdirib: "Qətiyyən bu adam olmaz!!!" - tez-tez işarət göstərdi.
Xəzər çiyinlərini çəkib: "Neman nə deyir bu qız?" - əsəblə dilləndi.
Neman nəfəsini buraxıb: "Bilmirəm. Amma, deyəsən, istəmir sən donor olasan" - Mirayın tədirginliyindən şübhələnərək, cavabladı.
Xəzər gözlərini axıdıb: "Bu qızın yox deməsinə guya əməl edəcəm mi.." - vecsizcə deməsini Miray dodaqlarından oxuyub yumruqlarını sıxaraq irəli atılmaq istəsə də Nemanın qarşısına keçib: "Hop...Hopp..Sakit ol... Bir dəqiqə" - deyərək dilə tutdu.
Xəzər isə hirsindən əllərini bir-birinə çırpıb: "Əhsən! Bacını nə qədər sevirsən ki buna mane olursan" - qaşlarını qaldırıb, sifətinə sual baxışlarını oturtdu.
Neman məsələnin daha da qəlizləşməməsi üçün: "Xəzər, sən get gərəkli nə varsa et. Məndə Mirayla bir danışım" - deyərək, xəfifcə gülümsədi.
Xəzər başı ilə təsdiqləyib: "Yaxşı olar" - Miraya sərt gözlərini dikib, geriye dönərək dəmir qapını səsli açaraq çıxdı.
Neman Miraya yaxınlaşıb: "Niyə belə etdin?!" - deyərək Mirayı daha da çətin vəziyyətə qoydu.
Miray baxışlarını yan gəzdirib, qollarını qovuşduraraq gözlərini qapadı. Sadəcə hər şeydən məhrum olmaq istəyirdi. Bu vəziyyətdə nə edəcəyini belə bilmirdi. Nemana nə cavabı verəcəyindən, yaxud Xəzəri Dilaydan necə uzaqlaşdıracağından agah deyildi. İnadkar küləyin təkidi ilə üzünə ilişib-qalan telləri kənarlaşdırmağa çalışan barmaq ucları ilə gözlərini açdı. Özünü günahlandırırdı. Qarşısındakı şəxs də bir Alıyev idi. Sonlarının olmayacağını bilirdi, həqiqəti bildikdə çox güman ki, adını belə qoymadıqları münasibətlərinə sədd qoyulacaqdı. Nemanın: "Nəyin var?" - səsinin bütün tonlarına hakim olan mülayimliklə soruşmasını eşitməsə də, dodaqlarından oxuduğu qədər simasına bəxş etdiyi qayğı ilə daha da içini kədər sarmaşıqı sıxdı. Başını 'bilmirəm' tərzində tərpədib, çiyinlərini çəkərək baxışlarını yerə verdi.