çəkirəm? "
Anar"Allah mənim bəlamı versin bilirəm. İnan mənə heç nə xatırlamıram"
Ayan"Bu sənə bəraət qazandırmır "
Barmağından çıxardığı üzüyü onun ovcuna qoyaraq hiddətli baxışlarını ona zilləyir.
Anar"Bu nə deməkdi? "
Ayan"Səninlə evli qalacağımı düşünürdün? Sənə borcum var idi yerinə yetirdim oyun bitdi artıq. Anana olan vəzifəni yerinə yetirdin rahat ol.Kaş ki,bircə hisslərimə qapılıb o gecəni yaşamasaydıq... Amma nəysə; həyatda hər səhvdən bir nəticə çıxarmaq lazımdı "
Anar "Səhv? mənimlə yaşadıqların sənin üçün səhv idi?"dodağından axan qanı əliylə silir.
Ayan"Hə, bunu bu gün sən sübut etdin"
Anar onun əlini qavrayaraq ürəyinin üstünə aparır. Ayan əlini çəkmək istəsədə imkan vermir"Bax ürəyimə, bura elə demir amma"
Ayan yenidən hisslərinə qapılmaqdan qorxurdu. Əli geri çəkərək yerdə qalan çomadanını götürür "Arxamca gəlməyi ağlından keçirmə. Ən qısa zamanda boşanacam səndən"
Qapıdan çıxan kimi səhərdən güclə saxladığı göz yaşlarını sərbəst buraxır. Gedəcək yeri belə yox idi, bir tək Sevdadan başqa..Onu təkcə dostu anlayardı..
Anar Ayan getdikdən sonra yerə çöküb başına döyürdü. Sevgisini, qadınını itirmişdi. Hər şeyin günahkarı özü idi bilirdi. Ona dəstək olmaq yerinə tək buraxaraq başqa qollara qaçmışdı. Bunu necə etdiyini özüdə bilmirdi.Səlimə zəng edərək onu yanına çağırmışdı çünki bilirdi Ayanın yalnız onlara gedə biləcəyini.

Sevda mətbəxtə yemək hazırlayırdı ki, döyülən qapı onun işini yarımçıq buraxır. Heç kimi gözləmədiyindən xeyli təəccüblənərək qapını açır. Saç-başı dağınıq, gözləri şişmiş Ayanı qarşısında gördükdə nə edəcəyini bilmir. Ağzını açıb nəsə demək istəyirdi ki,Ayan"Sevda"deyərək boynuna atılıb hönkürməyə başlayır..

Səlim nəsə baş verdiyini Anarın səsindən anlamışdı. İşindən yarımçıq çıxaraq birbaşa onların evinə yollanır. Qapının zəngini çalan kimi Anar onu qarşılayaraq içəri dəvət edir.Səlim sual dolu baxışlarla ona baxırdı ki,gözü partlayan dodağına sataşır. Təşvişlə"Anar, dodağına nə olub? Kimləsə