yaxınlaşırlar.Sevdanı Kənanın qucağından alaraq müayinə otağına aparırlar. Çox qan itirmişdi,vəziyyəti olduqca kretik görünürdü.Kənanında geyindiyi ağ köynək və əlləri qan ləkəsiydi. Dəhlizdə yerə çökərək başını əlləri arasına almışdı. İçəridən çıxan həkimi görən kimi qaçaraq ona yaxınlaşır.
Kənan'Həkim yalvarıram bir şeyin ,Sevdanın vəziyyəti necədir? uşağa nəsə olmayıb ?"
Həkim"Hələlik sizə məlumat verə bilmərəm. Çox qan itirib, müayinə edirik hələki"
Kənan"Yalvarıram onuda uşağıda xilas edin"
Həkim"Biz əlimizdən gələni edirik. Xəstənin həyat yoldaşı sizsiniz? "
Kənan"Xe-xeyr"
Həkim"Onda xəbər verin gəlsin. Hər ehtimala qarşı oda burda olmalıdı. Uşağı ana bətnindən tələf etməli olsaq onun imzasına ehtiyacımız olacaq"
Kənan yanından uzaqlaşan həkimin arxasınca baxdıqdan sonra hirslə yumruğunu divara çırpır. "Axı o uşağın atası mənəm"deyə dişlərini bir-birinə qıcayırdı.Ancaq başqa çarəsinin olmadığını görərək telefonunu cibindən çıxararaq Səlimə zəng vurur.
Səlim ofisdə üzərində işlədiyi layihəni Anara göstərərək onunla məsləhətləşirdi. Anar bu işlərdə təcrübəli olduğundan əlindən gələn yardımı əsirgəmirdi. Ayan getdiyi gündən bu yana nə evdən çölə addımını atırdı nədə işə gedirdi.Ancaq Səlimin xahişini yerə sala bilmədiyindən onun ofisinə gələrək həm dərdləşir həm də əlindən gəldiyi qədər yardım edirdi. Onların şirin söhbətini yersiz çalan telefon zəngi bölür. Səlim nömrənin tanış olmadığını görüb xeyli təəccüblənsədə vacib bir şey ola biləcəyini düşünərək açır.
Səlim"Alo"
Kənan"Çox danışmağa vaxtım yoxdu, mənəm Kənan.Sevda pilləkənlərdən yıxılıb. ... xəstəxanaya gəl"
Sonlanan zəng və eşitdiyi sözlər Səlimin dünyasını başına yıxmışdı sanki. Telefon əlindən sürüşərək yerə düşür, dodaqları titrəməyə başlayır. Anar onun sifətinin solduğunu gördükdə bir şeylərin yolunda getmədiyini anlayır.
Anar"Səlim, kim idi zəng edən? ?Səlim məni eşidirsən? "Qollarından tutaraq onu silkələyib özünə gətirməyə çalışırdı.
Səlim"Sev-Sev-da,