, xəstəxanadaymış.Pil-pilləkən-lərr-dən yıxılıb"
Anar"Nə? ?Qalx tez ol xəstəxanaya gedirik "hələ də onun tərpənmədiyIni görüb"Qalx dedim"deyərək qolundan tutub qapıya doğru irəliləyir. Bu vəziyyətdə maşın idarə edə bilməyəcəyini bildiyindən sükan arxasında özü əyləşərək xəstəxanaya doğru üz tutur. Səlimi sakitləşdirməyə çalışsada xeyri olmurdu.
Anar"Sevdayada uşağada heç nə olmayacaq söz verirəm"
Səlim"Anar, onları itirsəm yaşaya bilmərəm"
Anar"Belə danışma, ikisinədə bir şey olmayacaq əmin ol.Sənə zəng edib xəbər verən kim idi bayaq? "
Səlim"Kənan idi"
Anar"Kənan? O alçağın orda nə işi var? "
Səlim"Bilmirəm amma Sedanın yıxılmağında payı varsa onu əlimdəm heç kim ala bilməz"
Anar"Bəs Ayan? Sevdanın yanında deyildi o? "
Səlim"Bilmirəm, mən ikisini evdə qoyub çıxmışam"
Nəhayət gəlib xəstəxanaya çatmışdılar.Səlim öndə Anar arxada dəhlizə daxil olurlar. Səlim kənarda divara söykənən Kənanı görən kimi üstünə şığıyaraq ona yumruq atır.
Səlim"Şərəfsiz! Neyləmisən hə arvadıma? "
Kənan burnundan axan qanı əliylə silərək Səlimə vurmağa başlayır "Şərəfsiz sənsən!Öz uşağımı məndən gizlədə biləcəyini sanırdın? "
Anar güclə araya girib onları ayırmağa çalışırdı.Əlində olsa Kənanı burdaca öldürərdi ancaq indi sırası deyildi.
Anar"Səlim sakitləş, indi yeri deyil"
Səlim"Burax məni öldürəcəm o iti"
Kənan"Mənim heç bir günahım yoxdu özü yıxıldı Sevda. Amma onun günahı böyükdü,içkili vəziyyətimdən yararlanıb qoynuma girdi "
Səlim"Sənin mən.."
Anar"Səlim sakit ol!"
Səs-küydən bütün xəstəxana titrəyirdi artıq. Xəstələr narahat olmağa başlamışdılar.
Anar"Get burdan yoxsa səni Səlimədə vermərəm, Öz əllərimlə boğaram"
Kənan"Sevdaya nədə uşağa bir şey olmasını qətiyyən istəmərəm.Onların yaxşı olduğunu görənə qədər heç yana gedən deyiləm"
Elə bu an Ayan tələsik addımlarla onlara tərəf gəlir. Kənan onun zəngini açmayacağını bildiyindən tibb bacısına nömrəsini verərək ona zəng edib Sevdanın vəziyyətini xəbər verməsini istəmişdi.
Kənan istehaza dolu gülüşlə onu işarə