qol-budaq atar, hər yeri bürüyər. Əgər insan öz ruhunu günahla baş-başa buraxsa, günah bütünlükdə ruhu öz təsiri altına alar, insanı dünya və axırət səadətindən məhrum edər. İmam Mühəmməd Baqir (ə) buyurmuşdur: “Hər bir bəndənin qəlbində ağ nöqtə (iman zərrəsi) var. Bəndə günah etsə, qəlbində qara nöqtə yaranar. Əgər günahından tövbə etsə, həmin qara nöqtə yox olub itər. Əgər günaha davam etsə, qara nöqtə böyüyər, axırda ağ hissəni də udar. Elə ki, qara hissə ağ hissəni uddu (özündə həll etdi), daha o bəndə heç vaxt yaxşılığa doğru qayıtmaz. Allah-Təalanın kəlamı da buna işarədir: “Əslində onların qəlblərini qazandıqları (günahlar) bürümüşdür” (Mütəffifin, 14) (əl-Kafi, 2-ci cild, səh. 273).
Günahların insana vura biləcəyi ən böyük zərər qəlbi daşlaşdırmaqdır. Qəlbi daşlaşmış, yəni hər cür riqqət və şəfqət hissindən, mərhəmət və sevgidən məhrum olmuş insan dünyanın ən bədbəxtidir, onun islah olmasına ümid azdır. Hədislərdə buyurulur ki, məhz günahların çoxluğu insanın qəlbini daşa döndərər. Qəlbi daşlaşmış insan Quranın bu ayəsinin qorxulu timsalına çevrilər: “Sonra qəlbləriniz yenə sərtləşərək daş kimi, bəlkə, daha da qatı oldu” (Bəqərə, 74).
Günah Allah-Təalanın nemətlərinin qarşısını kəsər, insanı bu nemətlərdən məhrum edər. Nemət deyərkən Allahın bəndələrə həm maddi, həm də mənəvi lütfləri nəzərdə tutulur. Allah-Təalanın bəzi nemətləri maddidir və bu dünyaya aiddir; məsələn, sağlamlıq, bol ruzi, gözəl övlad, saleh həyat yoldaşı, yaxşı dostlar və s. Bəzi mənəvi nemətlər isə həm dünyada, həm də axirətdə insana şamil olar; məsələn, iman, təqva, gözəl əxlaq, yəqin, dünya ləzzətlərinə laqeydlik, elm və mərifət, xalis ibadət, saleh əməllərə rəğbət və s. Günah bu nemətlərin hamısını yox etməyə və ya onların ləzzətini puç etməyə qadirdir. Günah sayəsində bəzi maddi nemətlər Allah-Təala tərəfindən geri alınar. Mənəvi nemətlərdən isə insan özü özünü məhrum edər. Günaha aludəlik onu gözəl xüsusiyyətlərdən, fəzilətlərdən uzaqlaşdırar, daha bunlara qarşı qəlbində sevgi