tayfanın firavanlığı, etdiyi günahlardan başqa bir səbəb üzündən zavala uğramayıb. Çünki Allaha bəndələrə əsla zülm edən deyildir”. Daha sonra İmam (ə) bu vəziyyətdən çıxış yolunu da göstərir:
“Əgər insanlar çətinliklər onlara üz tutanda və nemətlər onlardan alınanda düzgün niyyət və vurğun qəlblərlə öz Rəbbinə pənah aparsalar, əldən çıxanı onlara qaytararam, hər bir fəsadı onlar üçün islah edər, düzəldərəm” (Nəhc əl-bəlağə, 177-ci xütbədən).
Alimlərin bir qisminin fikirncə, Həzrət Əmirəlmöminin (ə) “Kümeyl duası”nda günahları fərqli ifadələrlə sadalayarkən, ümumilikdə günah anlayışını nəzərdə tuturdu. Çünki əslində bütün günahlar ruh üçün qorxulu və təhlükəlidir. Ümumi mənada götürüdükdə günah bütün mənfi xüsusiyyətləri özündə birləşdirən anlayışdır. Bu nəzəriyyə “Kümeyl duası”ndan yuxarıda qeyd etdiyimiz cümlələrdən dərhal sonra gələn cümlə ilə də uzlaşır. Duanın növbəti cümləsində oxuyuruq: “İlahi! Etdiyim bütün günahları və etdiyim bütün xətaları bağışla!” Göründüyü kimi, İmam (ə) əvvəlcə günahları, onların mənfi təsirləri üzrə fərqləndirsə də, axırda bütün günahları ümumiləşdirir.
Allahın Rəsulundan (s) rəvayət edilən məşhur bir hədisdə buyurulur ki, etdiyin günahın böyüklüyünə ya kiçikliyinə baxma. Buna diqqət et ki, nə qədər əzəməti olan bir varlığın (yəni Allahın) qarşısında günah etmisən! Yəni Allahın əzəməti və nöqsansızlığı qarşısında bütün günahlar eynidir və böyükdür, qorxuludur. Günahı xırda saymaq insana arxayınlıq, laqeydlik gətirir, onu yeni günahlara təşviq edir. Bu mənada insanın gözündə öz günahlarını xırda və əhəmiyyətsiz göstərmək şeytanın ən böyük və qorxulu hiyləsi