Qəlbi təmiz olan insanın hekayəsinin sonu xoşbəxtlikdir
həmişə...Bəli, o bəzən pis şeylər yaşayar...Hətta
çox vaxtı yaxşı olduğu üçün əsəbləşər və pis ola bilmək
üçün məcbur edər özünü...Amma pis deyildir, ola bilməz...
Özünə yaraşdırmaz...Çünki bilirki birini üzmək istəsə belə
gün gələcək özü də o vəziyyətə düşəcək...Çünki
bilir ki, birinin pisliyini istəyirsə sabah o pislik onun da
başına gələ bilər..Buna görə də gecələri başını yastığa
qoyduğunda vicdanı rahatdır...Bəli,onu digərlərindən
fərqli edən ən önəmli zənginliyi budur...Qəlbinin
temizliyi... Amma bu yolda elbette ki qelbi çirkinler
terefinden xeyal qırıqlığına da meruz qalar....Bunun da
sebebi her kesi özü kimi bilib yaxınına buraxmağındadır....
Eyb etmez...Bu da bir sınaqdır,bu sınaqdan yaranan
tecrübedir heyat yolunda ... Edilen pisliklere reğmen
qəlbimizi təmiz tutaq ki, ən azından ne vaxtsa vicdanımıza
cavab vermək məcburiyyətində qalmayaq...