Eşq və aşiqlik dəryası


Əgər baxışınız bir aşiqin baxışı kimi olsa, hər şeyi aşiqanə görəcəksiniz

Böyük arif və şair Mövlananın “Fihi ma fih” kitabında şeir dili ilə gözəl bir eşq dastanı yazılıb. Dastan belədir:
Gənc bir aşiq öz məşuqəsini görmək eşqilə hər gecə dəryanın bu tərəfindən o biri sahilinə gedir, səhər açılana yaxın isə yenə dəryadan keçərək geri qayıdırdı. Dəryanın təlatüm və coşğun dalğaları onu bu işindən saxlaya bilmirdi. Dost-tanışları bu işə görə onu məzəmmət edirdilər. Lakin gənc aşiq onların sözünə fikir vermirdi. Öz məşuqsəini görmək onun üçün o qədər xoş idi ki, bütün əzab-əziyyət və çətinlikləri canına almışdı.
Bir gecə də gənc aşiq həmişəki gecələr kimi dəryadan keçərək məşuqəsinin görüşünə getdi.
Məşuqəsini görən kimi tam təəccüblə soruşdu: - Üzündəki bu xal nədir? O nə vaxtdan sənin üzündə bitib?
Məşuqəsi dedi: -Bu xal, anadangəlmə məndə vardır.
Təəccüb edirəm ki, sən indiyə kimi bunu görməmisən.
Gənc aşiq: - Xeyir, mən heç vaxt buna fikir verməmişəm və birinci dəfədir ki, bu xalı görürəm.
Bir az keçdikdən sonra gənc aşiq yenə təəccüblə soruşur: - Sənin üzünə nə gəlib?
Orada bir çapıq var.
Məşuqə: - Bu çapıq səninlə tanış olanda üzümdə var idi və uşaqlıq çağlarımın yadigarıdır.
Təəccüb edirəm ki, necə olub, sən indiyə kimi bunu görməmisən.
Gənc aşiq: - Xeyir, mən heç vaxt buna fikir verməmişəm və birinci dəfədir ki, bu yaranı görürəm.
Bir az keçdikdən sonra gənc aşiq yenə soruşur: - Sənin qabaq dişinə nə gəlib? Elə bil, sınıb!
Məşuqə: - Bu dişim uşaqlıq vaxtlarımdan sınıb. Tanışlığımızın ilk günündən də belə idim. Təəccüb edirəm ki, necə olub, bu neçə vaxtı sən bunu görməmisən.
Gənc aşiq yenə əvvəliki cavabını verir və indiyə kimi bunu görmədiyini deyir. O, getdikcə məşuqunda digər iradları da görür və bir-bir soruşurdu.
Bunların hamısı da ilk tanışlıq günlərində olmuş iradlar idi.
Ona görə də məşuqəsindən eyni cavablar eşidirdi.
Onlar həmin gecəni səhərə qədər bir yerdə keçirir və səhər açılanda gənc aşiq