məşuqu ilə xüdahafizləşib qayıtmaq istəyir.
Məşuqə deyir: - Bu dəfə qayıtma!
Dəniz çox təlatümlü və tufanlıdır!
Gənc aşiq gülümsəyərək deyir: - Dərya bundan da tufanlı olub və mən gəlmişəm.
Bu təlatümlər mənə mane ola bilməz.
Məşuqə deyir: - Dəryanın tufanlarından qorxmayıb keçib gəldiyin vaxtlar aşiq idin və bu eşq sənin üçün hansısa hadisənin yaranacağına imkan vermirdi. Amma dünən axşam sən həvəsinə xatir gəldin.
Ona görə də məndə olan çirkinlik və iradları gördün.
Səndən xahiş edirəm ki, qayıtma, dənizdə boğularsan.
Gənc aşiq məşuqəsinin sözünü qəbul etmir, qayıtmaq üçün özünü həmişəki kimi dəryaya vurur və boğulur.
Mövlana bu dastandan sonra bir neçə səhifədə onu izah edərək deyir: Sizin bütün həyatınız bu dastan kimidir.
Sizin həyatınız, öz ətrafınıza necə baxmağınızdan asılıdır.
Əgər baxışınız bir aşiqin baxışı kimi olsa, hər şeyi aşiqanə görəcəksiniz.
Amma baxışınız mənfi olsa, hər şeyi mənfi görəcəksiniz və həyatda müsbət adamları tapa və görə bilməyəcəksiniz. Həyatınızda sizin üçün yaxşı və müsbət hadisələr baş verməyəcək.
Mənfi baxışınız yaxşı və gözəlliyi görməyə imkan verməyəcək.
Əgər aşiqanə baxışınız zehninizdən uzaq olsa, bütün pislikləri görəcəksiniz və gözəllikləri başa düşməyəcəksiniz. Amma baxışınız aşiqanə olsa, çirkinlikləri gözəlliyə çevirə