Uşaq ikən çox paxıllıq edirdim, özümdən böyüklərə, dərdimiz məktəbə getməmək, evdə daha çox qalmaq, yatmağa biraz daha imkanımız olsun istiyirdik. Sanki məktəbə getsək bir də qayıtmayacağıq kimi. Amma mənim uşaqlıqda tez böyümək istəyim böyüklərin
"Kaş ki yenə uşaq olaydım" istəkləri qarşısında söndü. İndi mən də elə düşünürəm, kaş ki uşaq olaydım..Daha da böyüməməl üçün,
o təmiz saf fikirlərlə dolu dünyamda qalmaq üçün, böyüyüb insanların eybəcərliklərini görməmək üçün. Sevgi nədir bilməmək üçün, xəyanət, dost etibarsızlığı
nədir bilməmək üçün. Anamı, atamı, sevdiklərimi ətrafımda həmişə var görmək, cavan qalmaqları üçün istəmirdim böyüyüm...Nə biləydim birgün "Səni sevirəm"
dediyim gözümə baxaraq "Daha mən sevmirəm" deyəcək, beləmi olur sevgilər? Sevməsin, eybi yox canı sağ olsun, sağ olsun ki birgün məni hamıdan daha çox
sevən birini yanımda görüb öz yalnızlığına üsyan edəcək qədər küssün..Sadəcə canı sağ olsun...Yenə uşaq olmaq istiyirəm, "Səni sevirəm" sözünü təmiz, ürəkdən demək, eşitmək üçün..