Bu gecə yenə ağladım yoxluğuna…

Gözyaşı damlalalarım sızarkən dodaqlarıma doğru, duzu dilimdəki yaranı yandırdı bir az daha…

Bu gecə yenə ağladım sənsiz mahnılarla… həyatı əzmək,yox etmək istədim son bir dəfə daha …

Niyə bilmirəm amma yenə ağladım səhərə qədər… giley etmək istədim içimdən bir şeylərə bağıra-bağıra

Bəlkə də gözyaşlarım mənim yerimə bütün təhqirləri qışqırmışdır avazı çıxdığınca..

Bu gecə bir daha ağladım sənsizliyimə, səssizliyimə səssizcə…

Tutmaq istədim əllərini,öpməyini məni.. Hiss etməyi isti bədənini.. Bu gecə bir daha özlədim səni…

Həsrəti yenə ürəyimə aldım və ağladım bu gecə… Qismətimə qızaraq, amma yenə ağlayaraq səni düşündüm bu gecə…

Nə qədər çox istəyərdim yanımda olmağını, Çünki mənim bütün dünyam yalnız sən olmalı idin, yalnız səni görməliydim və mənə yalnız sən baxmalı idin…

Ağılıma gələn heç nəyə baxmayaraq sıyırıb bədənimdən sənin yanına göndərdim ruhumu…

Qısqandı yenə hər gecəki kimi səni içdən-içə ürəyim… Və giley də etdi, ağladı da gözlərim… Çünki Sən Mənə Baxmalı idin indi, Və yalnız mənim olmalı idi gözlərin…

Mənim sənin olduğum kimi səndə yalnız mənim…

Düşünmək qəflətən, və ani ağrılar hiss etmək, bu gecə bir daha təkrarladı hər şey özünü…

Və mən bu gecə yenə ağladım, yenə sevdim səni utanmadan…

Qısqandım, darıxdım və ağladım…

Və yenə yalnız sənin oldum öz özümə, yenə andlar etdim, yenə dualar etdim, bilirəm bir gün bir yerdə bədənim olmasa da ruhum çatacaq sənə…

Bu gecə yenə ağladım, yoxluğuna…

Gecələri yandırmaq istədim yenə, yandırıb yıxmaq hər şeyi hər zərrəni yerlə bir etmək, su olub söndürmək günəşi, sənin yoxluğunda məni istilətməyə çatmayan o günəşi söndürmək istədim !

Bu gecə yenə bütün dünyanı arxamda buraxıb qaçmaq istədim, yoxluğundan qaçmaq..

Edə bilmədim, hər dəfəsinda ölmək istədim amma ölə bilmədim, bu ağrıdan xilas ola bilmədim…

Bu gecə yenə atəşi qucaqladı bədənimi sənsizliyin və mən ağladım…

Yenə ruhum cançəkişti, yenə boğazım düyünləndi,