asmağı.
- söz gəzdirməyi və sözgəzdirən adamı dinləməyi. Peyğəmbər buyurub ki, sözbaz adam heç vaxt cənnətə girməz.
- fasiq (tövbə etmədən ardıcıl günaha bulaşan) adamı yemək süfrəsinə dəvət etməyi.
- yalandan and içməyi; çünki yalan andla evlər yıxılar. Hər kim yalandan and içib, bunun nəticəsində öz müsəlman qardaşının malını mənimsəsə və tövbə etməsə, qiyamət günündə Allah ona qəzəblənər.
- məstedici içki içilən süfrənin arxasında oturmağı.
- fitəsiz halda hamama getməyi (yuyunmağı).
- insanları Allahın yolundan başqa yollara təhrik edən sözlər danışmağı.
- qızıl və gümüş qabda xörək yeməyi.
- kişilərin ipək parçadan paltar geyinmələrini; qadınlar üçün isə bunun maneçiliyi yoxdur.
- yetişməmiş meyvəni satmağı.
- ticarət zamanı yaş xurmanı quru xurma ilə, kişmişi üzümlə qarışdırmağı.
- şərab satmağı və başqası üçün şərab süzməyi. Peyğəmbər buyurub ki, Allah lənət eləsin şəraba, onu (yəni şərablıq üzümü) əkənə, sıxıb şirəsini çıxarana, içənə, başqasına içmək üçün verənə, satana, alana, onun pulunu xərcləyənə, şərabı daşıyana və daşıtdırana. Hər kim şərab içsə, 40 gün namazı qəbul olmaz. Öləndə mədəsində bir zərrə şərab varsa, Allah ona axirətdə cəhənnəm əhlinin kəsafət və nəcasətini içirdər.
- sələmçiliyi, yalandan şahidlik etməyi, sələm müqaviləsini yazmağı. Peyğəmbər buyurub ki, sələm verənə də, alana da, bunu yazana da, buna şahidlik edənə də Allah lənət edər.
- özünə məxsus olmayan bir şeyi satmağı.
- məsciddə silah çəkməyi.
- heyvanların sifətinə vurmağı (qamçı və ya əl ilə).
- yeməyə, içməyə və namaz qılınan yerə üfürməyi (adətən, yemək-içməyə soyutmaq məqsədilə, namazgaha isə tozunu təmizləmək məqsədilə üfürürlər).
- bal arısını öldürməyi.
- heyvanların sifətinə dağ basmağı.
- Allahın adından başqa bir şeyə and içməyi. Çünki bu and şəriətdə etibarlı sayılmır.
- başqası ilə danışarkən bu cür and içməyi: «Sənin canın üçün və ya filankəsin canına and olsun».
- cənabətli halda məsciddə oturmağı.
- çərşənbə və cümə günlərində bədəndən qan