Necə zikr eyləməsin ismini dil, Ya Zəhra?!
Gələ bilməz qələmim cürətə Zəhrasız axı.
Məni öz aşiqinin aşiqi bil, Ya Zəhra!
Nə gərək varid olum Cənnətə Zəhrasız axı?!

Kamil insan arasan Fatiməni sal yadına!
Gözəl örnəkdir o kəs – həm kişiyə, həm qadına.
Müşkülün varsa təvəssül elə Zəhra adına,
Düşəcəksən əmin ol zillətə Zəhrasız axı.

Rəsulallah buyurub: Fatimə izzətdi mənə,
Fatimə sirri-Xuda, Fatimə nemətdi mənə.
Fatimə Tahirədi, Fatimə Cənnətdi mənə,
Necə çatsın üləma hikmətə Zəhrasız axı?!

Hurilər fəxr eləyər sahibəmiz Fatimədir,
Mən deyim hurilərin etdiyi xidmət kimədir.
Hurilər Fatimənin Fizzəsinə xadimədir,
Hurilər gəlməz idi surətə Zəhrasız axı.

Xanımın yerdə adı Fatimədir, yox ona tən,
Salıb öz şiəsinə sevgisi qəlbində vətən.
Göydə Mənsurədir ismi, yəni imdadə yetən,
Yoxdur üqbadə şəfa ümmətə Zəhrasız axı.

Bir zaman açdı sizə eşq ilə Taha qapısın,
Açdı Cənnət qapısın, bağladı dünya qapısın.
Odladız şükr əvəzi Həzrəti Zəhra qapısın,
Qapınız bağlanacaq rəhmətə Zəhrasız axı.

Bir gözəl söz buyurub Xətmi-rəsul ünvanıma,
Əhli-beytimdə əzəl sən gələcəksən yanıma.
Əlican, getməliyəm and ola məzlum canıma,
Atamın taqəti yox həsrətə Zəhrasız axı.

Əli fəryad elədi, aşiqinə qıyma xanım,
Hələ tezdir, ölümün rayihəsin duyma xanım.
Səni Peyğəmbərə xatir məni tək qoyma xanım,
Dözə bilməz Əli bu möhnətə Zəhrasız axı.

Xanım ərz etdi qüsl verdiyin an ört üzümü,
Qoy Həsən ilə Hüseyn görməsin ağlar gözümü.
Ümmü Gülsüm balamın, Zeynəbimin yox dözümü,
Üzülərlər çəkilib xəlvətə Zəhrasız axı.

Ey Əli, haqqımı qəsb eyləyənim var nə qədər,
Gecə dəfn eylə məni tutmasın heç kimsə xəbər.
Bu qaranlıqlara adət elə ey nurlu qəmər,
Dönəcək hər səhərin zülmətə Zəhrasız axı.

Hər gün Aslan dua et əşarının baisinə,
O ki, rövnəq gətirib sözlərinin naqisinə.
Sən ki, Zəhranı sevib gəldin onun məclisinə,
Yoxsa gəlməzdi sözün qiymətə Zəhrasız axı.