diqqət edək.
Bu məsələyə yuxarıda qeyd etdiyim tərzdə yanaşmanın qaynağı təkamül fərziyyəsi, materializm və ateizmdir. Psixologiyaya dair ədəbiyyatları araşdıranlar orada nümunə olaraq təqdim edilən şəxslərin məhz materializmin və ateizmin öndərləri olan qatı darvinist inanclı “alim” lər olduğunu görmüşlərdir. Bu düşüncə tərzinin testlərə, təcrübələrə birbaşa təsiri qaçınılmazdır. Çünki söhbət xarakterlərdən, yəni insanın davranışlarının əsası olan bir anlayışdan gedirsə, bu barədə veriləcək cavablar, təbii ki, insanın mənşəyi ilə birbaşa əlaqəlidir. Psixologiyaya dair ədəbiyyatlarda davranışların mənşəyini göstərmək üçün çox vaxt heyvanların, xüsusilə də, meymunlar və insanların üzərində aparılan müşahidələrdə onların göstərdikləri davranışların müqayisəsi ilə əldə olunan nəticələrə verilən izahlar əsas götürülür. İnsan davranışlarının mənşəyini öyrənmək üçün nə üçün meymunlar üzərində test aparılmalı və bu testin nəticələrinə əsasən insan davranışları şərh edilməlidir? Çünki qeyd etdiyim kimi, təkamül fərziyyəsinin mənfi təsirləri psixologiya elmindən də yan keçməyib. Lakin təkamül fərziyyəsinin elmi olaraq tamamilə yanlış olması,üstəlik elmi kəşflərlə bütün müddəalarının süquta uğraması ilə aparılmış bu cür psixoloji testlərdə doğruluq mahiyyəti qalmır.
Bu cür testlərin xarakter inkişafındakı mənfi təsiri nədən ibarətdir?
Təkamül fərziyyəsi bütün canlıların təsadüfən, təbiətdə baş verən təsadüfi, təbii proseslərin nəticəsində cansız maddələrin birləşib canlılığı yaratdığını və beləliklə, öz-özünə canıların yaranıb sonrada bir-birindən təkamül keçirərək çoxalıb bugünki bütün canlı növlərini yarandığını iddia edir. Lakin təbii ki, 150 illik bu çürük, köhnə fərziyyənin iddiaları elmi kəşflərlə təkzib edilib. Canlıların hər hansı təsadüfi proseslərlə yarana bilməyəcəyi, cansız maddələrin öz-özünə təbii şəraitdə, müdaxilə olmadan birləşərək canlılıq yarada bilməyəcəyi və hər hansı bir canlının bioloji olaraq başqa bir canlıya çevrilə bilməsinin qeyri-mükmünlüyü