döyüntümsən...Bircə şey üçün yaşayıram indi. Körpəm üçün. Odur məni həyata bağlayan. Yoxsa sənsiz mən də yoxam..."deyirdi qızın gözləri. Oğlan:"Bilirəm,gülüm. Biz iki bədəndə bir can idik."Unutmaq"...Söz asan,əməlsə çox çətindir,çox...Əvvəllər təkcə mənim idin. Indi isə həm də onunsan...Bağrına basdığın o dünya gözəli körpənin...Gülüm,sevgimiz ölümsüzdür. Qovuşa bilmədik bu dünyada. Ruhlarımız qovuşacaq bir gün,gülüm...O vaxt əbədi mənim olacaqsan...mən də sənin...Əbədi!.."Yenə də ayrılıq qılıncı üzdü sevgi bağlarını...Hərəsi öz yoluna getdilər-qız öz körpəsi naminə yaşadığı ailəsinə,oğlansa