bu elə bir hala gəlir ki, gözəlliklər onlarda təsir yaratmamağa başlayır.

Daha yaxşısını əldə etmə istəyi olur, daha bahalısına, daha göstərişli olana, daha çox sayıda dostlara. Ancaq bunlara sahib olduğunda da bir çoxu heç sevinmir. Çünkü dərhal daha yenisinin axtarışında olur.

Əlbəttə ki, insanda daha yaxşıya, daha gözələ istək olması lazımdır və bu ruhumuzdakı cənnət istəyinin bir yansımasıdır. Ancaq burada bəhs edilən bitmək bilməyən dünyəvi istəklərdir. İsrafa səbəb olan, gözəllikləri dəyərdən salmağa yönələn yanlış əxlaqdır.

Bu əxlaqın aradan qalxmasının tək yolu isə imandır, Qurandır.

Allah dünyadakı əksiklikləri üzərində düşünmək üçün yaradır.

Gözəl bir uşaq, rəngarəng quş ya da möhtəşəm qoxulu bir gül yaradır ki, insanlar bunlardakı incəlikləri görsünlər, gözəlliklərin qiymətini başa düşsünlər.

Kasıb bir insan yaradır ki, əllərindəkilərə şükür etsinlər, müharibə yaradır ki, hüzurun dəyərini bilsinlər, qardaşlığın önəmini qavrasınlar.

Qocalıq yaradır ki, insanlar gözəlliklərinin sahibi olmadıqlarını anlasınlar, gözəl olan hər şey istisnasız olaraq zaman keçdikcə xarab olur, köhnəlir, paslanır ya da solur ki, dünyanın keçiciliyini unutmasınlar.

Bu şəkildə Qurana uyğun düşünməyi öyrənməyən insanlar dəyər bilməyən, eqoist, narazı olurlar. Həqiqi insanlarla əlaqə yaratmaq, həqiqi insanlara kömək etmək əvəzinə, xəyali dünya yaradıb, bu dünyalarındakı tənhalıqda sanki boğulurlar.

Allah’ın bizdən istədiklərini düşünməyən, bunları həyata keçirməyən uşaqlar çok izdihamlı dost qrupları içində asosial ola bilirlər. Dünya səviyyəsində sevilən, tanınan sənətçilər tənhalıqdan depressiyaya düşüb intihar ede bilirlər.

Allah’ın bizdən istədikləri bizim xoşbəxtliyimiz üçündür. Allah’ın istədiyi kimi yaşamayan hər insan bədbəxt olur.

Din gözəl əxlaqdır. Sevgini coşqu ilə yaşamaqdır. İnsanları sevməkdir. Allahın yaratdıqlarına qarşı dərin məhəbbətdir. Çiçəkləri, böcəkləri, quşları hamısından çox insanları coşqu ilə sevməkdir. Qiybət etməmək,