Din əxlaqından uzaq cəmiyyətlərdə çox vaxt doğrular yanlış, yanlış olanlar isə doğru kimi tanınır. Allah`ın məmnun olmayacağı, səhv bir davranış təqdirə layiq görülərkən, gözəl davranış isə bunun əksinə, çox adi qarşılana, hətta tənqid belə oluna bilər. Səhv və doğruların bir-birinə qarışması dindən uzaq yaşayan cəmiyyətlərdə tez-tez rast gəlinən və hətta insanların fikirlərini formalaşdırdığı bir vəziyyətdir.
Romantizm də "doğru" zənn edilən xüsusiyyətlərdən biridir. Romantizm cahiliyyə cəmiyyətinin içində şəfqətli, yaxşı insanlara xas, gözəl xüsusiyyət kimi tanınır. Halbuki, bir insanın qarşılaşdığı hadisələrə duyğusal yanaşması çox təhlükəlidir, çünki romantizm insanlar üçün ən əhəmiyyətli və həyati xüsusiyyətlərdən biri olan "ağılı" tamamilə sıradan çıxarır.
Onlardan gücün çatdığı kimsələri səsinlə (günaha) təhrik et, atlı və piyadanı onların üstünə yerit, mallarına və övladlarına şərik ol, onlara vədlər ver. Şübhəsiz ki, şeytan onlara ancaq yalan vədlər verər. (İsra surəsi, 64)
İnsanları din əxlaqından uzaqlaşdıran, Rəbbimiz olan Allah`a qulluq etməkdən çəkindirən, onların başına saysız-hesabsız bəlalar gətirən hiyləgər bir təhlükə var. Bu təhlükə həyatın müxtəlif sahələrində fərqli hadisələrlə qarşımıza çıxa bilər. Bir faşistin sıxılmış yumruğu bu təhlükədən xəbər verir, bir kommunistin söylədiyi marş eyni təhlükənin izlərini daşıyır, bəzən də sevdiyi qıza eşq məktubu yazan bir gəncin sözləri bu təhlükədən qaynaqlanır.
Bu təhlükənin ən qabarıq cəhəti isə insanların böyük hissəsinin bunu bir təhlükə kimi görməməsidir. Bunun Quran əxlaqına tamamilə zidd ruh halı olduğunu da çox az insan bilir. Hətta insanların çoxu bu halları təhlükə və yanlış olaraq deyil, təqdir edilməli və yaşanmalı bir üstünlük kimi görürlər. Bu təhlükə, insanları ağıllarına görə deyil, hisslərinə - ehtiraslarına, hirslərinə, zəifliklərinə və eqoistliklərinə görə yaşamağa yönəldən duyğusallıqdır.
Romantizm, dünyada yüz milyonlarla insanı öz təsiri altına almış cahiliyyə