Cahil cəmiyyətlərdə adı hələ qoyulmamış, amma səssizcə bütün insanlara yol göstərən bir güc vardır. Bu cəmiyyətlərdə yaşayan insanların bir çoxu anadan olduğu andan etibarən özünü bu yol göstərənə təslim edir və bütün həyatını onun qoyduğu qaydalara uyğun yaşayır. Bu güc cahil cəmiyyətlərdə yaşayan insanlara elə hakimdir ki, çox vaxt insanlar öz istəklərinə və gələcək planlarına uyğun gəlməsə də, yenə də onun qaydalarını pozmur və hər nə olursa olsun, ona qarşı sədaqətli olurlar.
Bəs cahil insanları öz təsiri altında saxlayan bu güc nədir? Bu, əvvəldə də bildirildiyi kimi, adı hələ qoyulmamış, amma cahil insanların öz aralarında "ənənə" adlandırdıqları qaydalardan ibarətdir. Bu qaydaları kimin qoyduğu, bunların doğru vəəsaslı olub olmadığı isə məlum deyil. Heç kim qısa müddətdə nə bu qaydaları sorğulamağa, nə də dəyişdirməyə cəsarət edə bilər. Bunu etmək istəyənə də yaxşı baxmazlar və çox vaxt da qaydaları və nizamı pozduğu düşünülən bu insanlara qarşı rəftarlarını dəyişərlər.
Möhkəm bağlandıqları bu qaydaların yanlış ola biləcəyi onlara izah edildikdə isə bütün bunların özlərinə əvvəlki nəsillərdən miras qaldığı, buna görə də imtina edə bilmədikləri cavabını verirlər. Nəyi nəyə görə etdiklərini soruşmaq isə onlara görə lazımsızdır, çünki onlar əvvəlki nəsillərdən elə görüblər. Cahil cəmiyyətlərin bu əsassız dünyagörüşünü ifadə edən ayələrdən biri belədir:
Onlara: "Allah’ın nazil etdiyinə tabe olun!" – deyildikdə, onlar: "Xeyr, biz atalarımızın tutduğu yolu tutacağıq!" – deyirlər. Bəs ataları bir şey anlamayıb doğru yola yönəlməyiblərsə necə? (Bəqərə surəsi, 170)
Cahil cəmiyyətlərdə hər insanın xarakteri və həyat tərzi bu köhnə ənənələr tərəfindən əvvəlcədən təyin olunmuşdur. Məsələn, uşaq daha yetkin bir xarakterə sahib olsa da, uşaq kimi davranmalıdır. Ondan gözlənilən davranışlar, danışıq tərzi, gündəlik həyat tərzi məlumdur. Bunların əksi olan davranışlar isə doğru qəbul olunmur "Qadın xarakteri"də həmçinin qadınlar üçün cəmiyyət tərəfindən seçilib