Qarğış, bəddua etmək, söyüş söymək dinimizdə qadağan olunmuş və bunu edənlərin özünə qayıdacağını şəriət mənbələrində bildirilmişdir. Müxtəlif hədislərdə, mənbələrdə bununla bağlı kifayət qədər sübut dəlillər vardır. Bəddua etmək bir şəxsin əleyhinə Allah-Təaladan nəsə istəməkdir. Allahın Rəsulu bildirmişdir ki, kim başqasına bəddua edərsə əgər özünə bəddua edilən adam günahsız olarsa edilən bəddua insanın özünə qayıdar. Peyğəmbərimiz özü də həyatı boyu ona düşən mövqelərdə olanlar üçün bəddua etmişdir. Çünki, onlar Peyğəmbərimizi həddən artıq haqsız yerə əziyyətlərə, çətinliklərə məruz qoyurdular, həm də onlar Allaha və iman əsaslarına inanmayan kafirlər olmuşlar. Əslində bu mövzu çox böyük mövzu olmasına baxmayaraq qısa bəzi məsələləri qeyd edəcəyəm.
Yuxarıda da qeyd etdiyimiz kimi bədduada əsas məsələ barəsində bəddua edilən kəsin ona layiq olmasıdır. Fasiləsiz düşən su damcıları düşdüyü yeri dağıtdığı kimi, mütəmadi edilən bəddualar da öz təsirini göstərir. Ancaq adi dünyəvi mənfəətlər üçün insanların bir-birinə bəddua etməsi qətiyyən doğru deyil. Bu səbəbdən də bir başqasının yaxşılığı üçün edilən dualar bədduaya nisbətən daha tez qəbul olunur. Haqqında bəddua edilən şəxs ona layiq deyilsə, bəddua qayıdıb yiyəsini tutur. Peyğəmbərimiz də belə bir bədduadan ömür boyu uzaq olmuşdur.
Müsəlman bəddua və lənət edən olmamalı, əksinə daima xeyir dua edən olmağa çalışmalıdır. Əbu Hureyrə (Allah ondan razı olsun) rəvayət edir ki, Peyğəmbərə “Ey Allahın rəsulu, müşriklərə bəddua edib onlara lənət et”- deyildi. Buna cavab olaraq Allahın Rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm) “Mən rəhmət olaraq göndərildim, lənətçi olaraq deyil” – deyə bildirdi.
Lakin buna baxmayaraq, insan zülmə, haqsızlığa məruz qaldıqda bəddua edə bilər. Peyğəmbərimiz bədduanı yalnız ən çətin və çıxılmaz anlarda edərdi. Peyğəmbərimiz Məkkədə ona və müsəlmanlara əziyyət edənlər haqqında: “Allahım, onları Sənə həvalə edirəm”, – deyə dua etmişdir. Allah Təala əziz Rəsulunun bu qədər yumşaq dua etməsini